Ang-901 52

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੀਰੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥ vin gur peerai ko thaae na paaee |

ਰਾਹੁ ਦਸਾਇ ਓਥੈ ਕੋ ਜਾਇ ॥ raahu dasaae othai ko jaae |

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਭਿਸਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥ karanee baajhahu bhisat na paae |

ਜੋਗੀ ਕੈ ਘਰਿ ਜੁਗਤਿ ਦਸਾਈ ॥ jogee kai ghar jugat dasaaee |

ਤਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਕਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ॥ tit kaaran kan mundraa paaee |

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਇ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥ mundraa paae firai sansaar |

ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥ jithai kithai sirajanahaar |

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਾਟਾਊ ॥ jete jeea tete vaattaaoo |

ਚੀਰੀ ਆਈ ਢਿਲ ਨ ਕਾਊ ॥ cheeree aaee dtil na kaaoo |

ਏਥੈ ਜਾਣੈ ਸੁ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥ ethai jaanai su jaae siyaanai |

ਹੋਰੁ ਫਕੜੁ ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਣੈ ॥ hor fakarr hindoo musalamaanai |

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਹੋਇ ॥ sabhanaa kaa dar lekhaa hoe |

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਤਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥ karanee baajhahu tarai na koe |

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥ sacho sach vakhaanai koe |

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥ naanak agai puchh na hoe |2|

ਪਉੜੀ ॥ paurree |

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਆਖੀਐ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਗੜੁ ॥ har kaa mandar aakheeai kaaeaa kott garr |

ਅੰਦਰਿ ਲਾਲ ਜਵੇਹਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪੜੁ ॥ andar laal javeharee guramukh har naam parr |

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਸਰੀਰੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜੁ ॥ har kaa mandar sareer at sohanaa har har naam dirr |

ਮਨਮੁਖ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਨਿਤ ਕੜੁ ॥ manamukh aap khuaaeian maaeaa moh nit karr |

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੧॥ sabhanaa saahib ek hai poorai bhaag paaeaa jaaee |11|

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥ salok mahalaa 1 |

ਨਾ ਸਤਿ ਦੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਸੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਪਾਣੀ ਜੰਤ ਫਿਰਹਿ ॥ naa sat dukheea naa sat sukheea naa sat paanee jant fireh |

ਨਾ ਸਤਿ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਈ ਕੇਸੀ ਨਾ ਸਤਿ ਪੜਿਆ ਦੇਸ ਫਿਰਹਿ ॥ naa sat moondd muddaaee kesee naa sat parriaa des fireh |

ਨਾ ਸਤਿ ਰੁਖੀ ਬਿਰਖੀ ਪਥਰ ਆਪੁ ਤਛਾਵਹਿ ਦੁਖ ਸਹਹਿ ॥ naa sat rukhee birakhee pathar aap tachhaaveh dukh saheh |

ਨਾ ਸਤਿ ਹਸਤੀ ਬਧੇ ਸੰਗਲ ਨਾ ਸਤਿ ਗਾਈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ॥ naa sat hasatee badhe sangal naa sat gaaee ghaahu chareh |

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਸਿਧਿ ਦੇਵੈ ਜੇ ਸੋਈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ॥ jis hath sidh devai je soee jis no dee tis aae milai |

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਜਿਸੁ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ॥ naanak taa kau milai vaddaaee jis ghatt bheetar sabad ravai |

ਸਭਿ ਘਟ ਮੇਰੇ ਹਉ ਸਭਨਾ ਅੰਦਰਿ ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ॥ sabh ghatt mere hau sabhanaa andar jiseh khuaaee tis kaun kahai |

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲਾ ਵਾਟੜੀ ਤਿਸਹਿ ਭੁਲਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥ jiseh dikhaalaa vaattarree tiseh bhulaavai kaun |

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਈ ਪੰਧ ਸਿਰਿ ਤਿਸਹਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥੧॥ jiseh bhulaaee pandh sir tiseh dikhaavai kaun |1|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਜੋ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰੈ ॥ so girahee jo nigrahu karai |

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥ jap tap sanjam bheekhiaa karai |

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੇ ਸਰੀਰੁ ॥ pun daan kaa kare sareer |

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਗੰਗਾ ਕਾ ਨੀਰੁ ॥ so girahee gangaa kaa neer |

ਬੋਲੈ ਈਸਰੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥ bolai eesar sat saroop |

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੨॥ param tant meh rekh na roop |2|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਜੋ ਧੂਪੈ ਆਪੁ ॥ so aaudhootee jo dhoopai aap |

ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨੁ ਕਰੈ ਸੰਤਾਪੁ ॥ bhikhiaa bhojan karai santaap |

ਅਉਹਠ ਪਟਣ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥ aauhatth pattan meh bheekhiaa karai |

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਸਿਵ ਪੁਰਿ ਚੜੈ ॥ so aaudhootee siv pur charrai |

ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥ bolai gorakh sat saroop |

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੩॥ param tant meh rekh na roop |3|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਸੋ ਉਦਾਸੀ ਜਿ ਪਾਲੇ ਉਦਾਸੁ ॥ so udaasee ji paale udaas |

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕਰੇ ਨਿਰੰਜਨ ਵਾਸੁ ॥ aradh uradh kare niranjan vaas |

ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਪਾਏ ਗੰਢਿ ॥ chand sooraj kee paae gandt |

ਤਿਸੁ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥ tis udaasee kaa parrai na kandh |

ਬੋਲੈ ਗੋਪੀ ਚੰਦੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥ bolai gopee chand sat saroop |

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੪॥ param tant meh rekh na roop |4|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥ so paakhanddee ji kaaeaa pakhaale |

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥ kaaeaa kee agan braham parajaale |

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥ supanai bind na deee jharanaa |