Ang-901 51

ਮਲੁ ਕੂੜੀ ਨਾਮਿ ਉਤਾਰੀਅਨੁ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਹੋਆ ਸਚਿਆਰੁ ॥ mal koorree naam utaareean jap naam hoaa sachiaar |

ਜਨ ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਦੇ ਏਹਿ ਚਲਤ ਹਹਿ ਸੋ ਜੀਵਉ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥ jan naanak jis de ehi chalat heh so jeevau devanahaar |2|

ਪਉੜੀ ॥ paurree |

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ਕਿਸੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਈਐ ॥ tudh jevadd daataa naeh kis aakh sunaaeeai |

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇ ਜਿਥਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥ gur parasaadee paae jithahu haumai jaaeeai |

ਰਸ ਕਸ ਸਾਦਾ ਬਾਹਰਾ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈਐ ॥ ras kas saadaa baaharaa sachee vaddiaaeeai |

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇਇ ਆਪਿ ਲਏ ਮਿਲਾਈਐ ॥ jis no bakhase tis dee aap le milaaeeai |

ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਓਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਸੈ ਪਿਆਈ ॥੯॥ ghatt antar amrit rakhion guramukh kisai piaaee |9|

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥ salok mahalaa 3 |

ਬਾਬਾਣੀਆ ਕਹਾਣੀਆ ਪੁਤ ਸਪੁਤ ਕਰੇਨਿ ॥ baabaaneea kahaaneea put saput karen |

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਵੈ ਸੁ ਮੰਨਿ ਲੈਨਿ ਸੇਈ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥ ji satigur bhaavai su man lain seee karam karen |

ਜਾਇ ਪੁਛਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਬਿਆਸ ਸੁਕ ਨਾਰਦ ਬਚਨ ਸਭ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇਨਿ ॥ jaae puchhahu simrit saasat biaas suk naarad bachan sabh srisatt karen |

ਸਚੈ ਲਾਏ ਸਚਿ ਲਗੇ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਮਾਲੇਨਿ ॥ sachai laae sach lage sadaa sach samaalen |

ਨਾਨਕ ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਭਏ ਜਿ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇਨਿ ॥੧॥ naanak aae se paravaan bhe ji sagale kul taaren |1|

ਮਃ ੩ ॥ mahalaa 3 |

ਗੁਰੂ ਜਿਨਾ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਸਿਖ ਭੀ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਰੇਨਿ ॥ guroo jinaa kaa andhulaa sikh bhee andhe karam karen |

ਓਇ ਭਾਣੈ ਚਲਨਿ ਆਪਣੈ ਨਿਤ ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਬੋਲੇਨਿ ॥ oe bhaanai chalan aapanai nit jhoottho jhootth bolen |

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਕਮਾਵਦੇ ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਸਦਾ ਕਰੇਨਿ ॥ koorr kusat kamaavade par nindaa sadaa karen |

ਓਇ ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਪਰ ਨਿੰਦਕਾ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੇਨਿ ॥ oe aap ddube par nindakaa sagale kul ddoben |

ਨਾਨਕ ਜਿਤੁ ਓਇ ਲਾਏ ਤਿਤੁ ਲਗੇ ਉਇ ਬਪੁੜੇ ਕਿਆ ਕਰੇਨਿ ॥੨॥ naanak jit oe laae tith lage ue bapurre kiaa karen |2|

ਪਉੜੀ ॥ paurree |

ਸਭ ਨਦਰੀ ਅੰਦਰਿ ਰਖਦਾ ਜੇਤੀ ਸਿਸਟਿ ਸਭ ਕੀਤੀ ॥ sabh nadaree andar rakhadaa jetee sisatt sabh keetee |

ਇਕਿ ਕੂੜਿ ਕੁਸਤਿ ਲਾਇਅਨੁ ਮਨਮੁਖ ਵਿਗੂਤੀ ॥ eik koorr kusat laaeian manamukh vigootee |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਧਿਆਈਐ ਅੰਦਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤੀ ॥ guramukh sadaa dhiaaeeai andar har preetee |

ਜਿਨ ਕਉ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਤਿਨੑ ਵਾਤਿ ਸਿਪੀਤੀ ॥ jin kau potai pun hai tina vaat sipeetee |

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਚੁ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਈ ॥੧੦॥ naanak naam dhiaaeeai sach sifat sanaaee |10|

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥ salok mahalaa 1 |

ਸਤੀ ਪਾਪੁ ਕਰਿ ਸਤੁ ਕਮਾਹਿ ॥ satee paap kar sat kamaeh |

ਗੁਰ ਦੀਖਿਆ ਘਰਿ ਦੇਵਣ ਜਾਹਿ ॥ gur deekhiaa ghar devan jaeh |

ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਖੈ ਖਟਿਐ ਭਾਉ ॥ eisataree purakhai khattiai bhaau |

ਭਾਵੈ ਆਵਉ ਭਾਵੈ ਜਾਉ ॥ bhaavai aavau bhaavai jaau |

ਸਾਸਤੁ ਬੇਦੁ ਨ ਮਾਨੈ ਕੋਇ ॥ saasat bed na maanai koe |

ਆਪੋ ਆਪੈ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ॥ aapo aapai poojaa hoe |

ਕਾਜੀ ਹੋਇ ਕੈ ਬਹੈ ਨਿਆਇ ॥ kaajee hoe kai bahai niaae |

ਫੇਰੇ ਤਸਬੀ ਕਰੇ ਖੁਦਾਇ ॥ fere tasabee kare khudaae |

ਵਢੀ ਲੈ ਕੈ ਹਕੁ ਗਵਾਏ ॥ vadtee lai kai hak gavaae |

ਜੇ ਕੋ ਪੁਛੈ ਤਾ ਪੜਿ ਸੁਣਾਏ ॥ je ko puchhai taa parr sunaae |

ਤੁਰਕ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਨਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਹਿ ॥ turak mantru kan ridai samaeh |

ਲੋਕ ਮੁਹਾਵਹਿ ਚਾੜੀ ਖਾਹਿ ॥ lok muhaaveh chaarree khaeh |

ਚਉਕਾ ਦੇ ਕੈ ਸੁਚਾ ਹੋਇ ॥ chaukaa de kai suchaa hoe |

ਐਸਾ ਹਿੰਦੂ ਵੇਖਹੁ ਕੋਇ ॥ aisaa hindoo vekhahu koe |

ਜੋਗੀ ਗਿਰਹੀ ਜਟਾ ਬਿਭੂਤ ॥ jogee girahee jattaa bibhoot |

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਰੋਵਹਿ ਪੂਤ ॥ aagai paachhai roveh poot |

ਜੋਗੁ ਨ ਪਾਇਆ ਜੁਗਤਿ ਗਵਾਈ ॥ jog na paaeaa jugat gavaaee |

ਕਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ਪਾਈ ॥ kit kaaran sir chhaaee paaee |

ਨਾਨਕ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥ naanak kal kaa ehu paravaan |

ਆਪੇ ਆਖਣੁ ਆਪੇ ਜਾਣੁ ॥੧॥ aape aakhan aape jaan |1|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਹਿੰਦੂ ਕੈ ਘਰਿ ਹਿੰਦੂ ਆਵੈ ॥ hindoo kai ghar hindoo aavai |

ਸੂਤੁ ਜਨੇਊ ਪੜਿ ਗਲਿ ਪਾਵੈ ॥ soot janeaoo parr gal paavai |

ਸੂਤੁ ਪਾਇ ਕਰੇ ਬੁਰਿਆਈ ॥ soot paae kare buriaaee |

ਨਾਤਾ ਧੋਤਾ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥ naataa dhotaa thaae na paaee |

ਮੁਸਲਮਾਨੁ ਕਰੇ ਵਡਿਆਈ ॥ musalamaan kare vaddiaaee |