Ang-601 29

ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਆਰਾਧੇ ॥ gur pooraa aaraadhe |

ਕਾਰਜ ਸਗਲੇ ਸਾਧੇ ॥ kaaraj sagale saadhe |

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ॥ sagal manorath poore |

ਬਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੧॥ baaje anahad toore |1|

ਸੰਤਹੁ ਰਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥ santahu raam japat sukh paaeaa |

ਸੰਤ ਅਸਥਾਨਿ ਬਸੇ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਮਿਟਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sant asathaan base sukh sahaje sagale dookh mittaaeaa |1| rahaau |

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥ gur poore kee baanee |

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਮਨਿ ਭਾਣੀ ॥ paarabraham man bhaanee |

ਨਾਨਕ ਦਾਸਿ ਵਖਾਣੀ ॥ naanak daas vakhaanee |

ਨਿਰਮਲ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੨॥੧੮॥੮੨॥ niramal akath kahaanee |2|18|82|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਭੂਖੇ ਖਾਵਤ ਲਾਜ ਨ ਆਵੈ ॥ bhookhe khaavat laaj na aavai |

ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥ tiau har jan har gun gaavai |1|

ਅਪਨੇ ਕਾਜ ਕਉ ਕਿਉ ਅਲਕਾਈਐ ॥ apane kaaj kau kiau alakaaeeai |

ਜਿਤੁ ਸਿਮਰਨਿ ਦਰਗਹ ਮੁਖੁ ਊਜਲ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ jit simaran daragah mukh aoojal sadaa sadaa sukh paaeeai |1| rahaau |

ਜਿਉ ਕਾਮੀ ਕਾਮਿ ਲੁਭਾਵੈ ॥ jiau kaamee kaam lubhaavai |

ਤਿਉ ਹਰਿ ਦਾਸ ਹਰਿ ਜਸੁ ਭਾਵੈ ॥੨॥ tiau har daas har jas bhaavai |2|

ਜਿਉ ਮਾਤਾ ਬਾਲਿ ਲਪਟਾਵੈ ॥ jiau maataa baal lapattaavai |

ਤਿਉ ਗਿਆਨੀ ਨਾਮੁ ਕਮਾਵੈ ॥੩॥ tiau giaanee naam kamaavai |3|

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਾਵੈ ॥ gur poore te paavai |

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥੪॥੧੯॥੮੩॥ jan naanak naam dhiaavai |4|19|83|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਸੁਖ ਸਾਂਦਿ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥ sukh saand ghar aaeaa |

ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਮੁਖਿ ਛਾਇਆ ॥ nindak kai mukh chhaaeaa |

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਪਹਿਰਾਇਆ ॥ poorai gur pahiraaeaa |

ਬਿਨਸੇ ਦੁਖ ਸਬਾਇਆ ॥੧॥ binase dukh sabaaeaa |1|

ਸੰਤਹੁ ਸਾਚੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥ santahu saache kee vaddiaaee |

ਜਿਨਿ ਅਚਰਜ ਸੋਭ ਬਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ jin acharaj sobh banaaee |1| rahaau |

ਬੋਲੇ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥ bole saahib kai bhaanai |

ਦਾਸੁ ਬਾਣੀ ਬ੍ਰਹਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥ daas baanee braham vakhaanai |

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸੁਖਦਾਈ ॥ naanak prabh sukhadaaee |

ਜਿਨਿ ਪੂਰੀ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥੨॥੨੦॥੮੪॥ jin pooree banat banaaee |2|20|84|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਪ੍ਰਭੁ ਅਪੁਨਾ ਰਿਦੈ ਧਿਆਏ ॥ prabh apunaa ridai dhiaae |

ਘਰਿ ਸਹੀ ਸਲਾਮਤਿ ਆਏ ॥ ghar sahee salaamat aae |

ਸੰਤੋਖੁ ਭਇਆ ਸੰਸਾਰੇ ॥ santokh bheaa sansaare |

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਲੈ ਤਾਰੇ ॥੧॥ gur poorai lai taare |1|

ਸੰਤਹੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ॥ santahu prabh meraa sadaa deaalaa |

ਅਪਨੇ ਭਗਤ ਕੀ ਗਣਤ ਨ ਗਣਈ ਰਾਖੈ ਬਾਲ ਗੁਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ apane bhagat kee ganat na ganee raakhai baal gupaalaa |1| rahaau |

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥ har naam ridai ur dhaare |

ਤਿਨਿ ਸਭੇ ਥੋਕ ਸਵਾਰੇ ॥ tin sabhe thok savaare |

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਤੁਸਿ ਦੀਆ ॥ gur poorai tus deea |

ਫਿਰਿ ਨਾਨਕ ਦੂਖੁ ਨ ਥੀਆ ॥੨॥੨੧॥੮੫॥ fir naanak dookh na theea |2|21|85|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਹਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਈ ॥ har man tan vasiaa soee |

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥ jai jai kaar kare sabh koee |

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥ gur poore kee vaddiaaee |

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ taa kee keemat kahee na jaaee |1|

ਹਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ਜਾਈ ਤੇਰੇ ਨਾਵੈ ॥ hau kurabaan jaaee tere naavai |

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸਿ ਲੈਹਿ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸੋ ਜਸੁ ਤੇਰਾ ਗਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ jis no bakhas laihi mere piaare so jas teraa gaavai |1| rahaau |

ਤੂੰ ਭਾਰੋ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰਾ ॥ toon bhaaro suaamee meraa |

ਸੰਤਾਂ ਭਰਵਾਸਾ ਤੇਰਾ ॥ santaan bharavaasaa teraa |

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥ naanak prabh saranaaee |

ਮੁਖਿ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਛਾਈ ॥੨॥੨੨॥੮੬॥ mukh nindak kai chhaaee |2|22|86|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ॥ aagai sukh mere meetaa |

ਪਾਛੇ ਆਨਦੁ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਤਾ ॥ paachhe aanad prabh keetaa |

ਪਰਮੇਸੁਰਿ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥ paramesur banat banaaee |

ਫਿਰਿ ਡੋਲਤ ਕਤਹੂ ਨਾਹੀ ॥੧॥ fir ddolat katahoo naahee |1|

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥ saache saahib siau man maaniaa |

ਹਰਿ ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ har sarab nirantar jaaniaa |1| rahaau |