Ang-601 27

ਜਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋ ਕਰਣਾ ॥ ji karaavai so karanaa |

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥੨॥੭॥੭੧॥ naanak daas teree saranaa |2|7|71|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਪਰੋਇਆ ॥ har naam ridai paroeaa |

ਸਭੁ ਕਾਜੁ ਹਮਾਰਾ ਹੋਇਆ ॥ sabh kaaj hamaaraa hoeaa |

ਪ੍ਰਭ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥ prabh charanee man laagaa |

ਪੂਰਨ ਜਾ ਕੇ ਭਾਗਾ ॥੧॥ pooran jaa ke bhaagaa |1|

ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥ mil saadhasang har dhiaaeaa |

ਆਠ ਪਹਰ ਅਰਾਧਿਓ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥ aatth pehar araadhio har har man chindiaa fal paaeaa | rahaau |

ਪਰਾ ਪੂਰਬਲਾ ਅੰਕੁਰੁ ਜਾਗਿਆ ॥ paraa poorabalaa ankur jaagiaa |

ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਲਾਗਿਆ ॥ raam naam man laagiaa |

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਦਰਸਿ ਸਮਾਵੈ ॥ man tan har daras samaavai |

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੨॥੮॥੭੨॥ naanak daas sache gun gaavai |2|8|72|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰਭੂ ਚਿਤਾਰਿਆ ॥ gur mil prabhoo chitaariaa |

ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥ kaaraj sabh savaariaa |

ਮੰਦਾ ਕੋ ਨ ਅਲਾਏ ॥ mandaa ko na alaae |

ਸਭ ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥ sabh jai jai kaar sunaae |1|

ਸੰਤਹੁ ਸਾਚੀ ਸਰਣਿ ਸੁਆਮੀ ॥ santahu saachee saran suaamee |

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਹਾਥਿ ਤਿਸੈ ਕੈ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥ jeea jant sabh haath tisai kai so prabh antarajaamee | rahaau |

ਕਰਤਬ ਸਭਿ ਸਵਾਰੇ ॥ karatab sabh savaare |

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪੁਨਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰੇ ॥ prabh apunaa birad samaare |

ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਪ੍ਰਭ ਨਾਮਾ ॥ patit paavan prabh naamaa |

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾ ॥੨॥੯॥੭੩॥ jan naanak sad kurabaanaa |2|9|73|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਾਜਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥ paarabraham saaj savaariaa |

ਇਹੁ ਲਹੁੜਾ ਗੁਰੂ ਉਬਾਰਿਆ ॥ eihu lahurraa guroo ubaariaa |

ਅਨਦ ਕਰਹੁ ਪਿਤ ਮਾਤਾ ॥ anad karahu pit maataa |

ਪਰਮੇਸਰੁ ਜੀਅ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥੧॥ paramesar jeea kaa daataa |1|

ਸੁਭ ਚਿਤਵਨਿ ਦਾਸ ਤੁਮਾਰੇ ॥ subh chitavan daas tumaare |

ਰਾਖਹਿ ਪੈਜ ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਕਾਰਜ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥ raakheh paij daas apune kee kaaraj aap savaare | rahaau |

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ॥ meraa prabh praupakaaree |

ਪੂਰਨ ਕਲ ਜਿਨਿ ਧਾਰੀ ॥ pooran kal jin dhaaree |

ਨਾਨਕ ਸਰਣੀ ਆਇਆ ॥ naanak saranee aaeaa |

ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੦॥੭੪॥ man chindiaa fal paaeaa |2|10|74|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪੇ ॥ sadaa sadaa har jaape |

ਪ੍ਰਭ ਬਾਲਕ ਰਾਖੇ ਆਪੇ ॥ prabh baalak raakhe aape |

ਸੀਤਲਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈ ॥ seetalaa tthaak rahaaee |

ਬਿਘਨ ਗਏ ਹਰਿ ਨਾਈ ॥੧॥ bighan ge har naaee |1|

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਆ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ॥ meraa prabh hoaa sadaa deaalaa |

ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਣੀ ਭਗਤ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਸਭ ਜੀਅ ਭਇਆ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥ aradaas sunee bhagat apune kee sabh jeea bheaa kirapaalaa | rahaau |

ਪ੍ਰਭ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਾਥਾ ॥ prabh karan kaaran samaraathaa |

ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਲਾਥਾ ॥ har simarat sabh dukh laathaa |

ਅਪਣੇ ਦਾਸ ਕੀ ਸੁਣੀ ਬੇਨੰਤੀ ॥ apane daas kee sunee benantee |

ਸਭ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵੰਤੀ ॥੨॥੧੧॥੭੫॥ sabh naanak sukh savantee |2|11|75|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਅਪਨਾ ਗੁਰੂ ਧਿਆਏ ॥ apanaa guroo dhiaae |

ਮਿਲਿ ਕੁਸਲ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਆਏ ॥ mil kusal setee ghar aae |

ਨਾਮੈ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥ naamai kee vaddiaaee |

ਤਿਸੁ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ tis keemat kehan na jaaee |1|

ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਹੁ ॥ santahu har har har aaraadhahu |

ਹਰਿ ਆਰਾਧਿ ਸਭੋ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਕਾਰਜ ਸਗਲੇ ਸਾਧਹੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥ har aaraadh sabho kichh paaeeai kaaraj sagale saadhahu | rahaau |

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਭ ਲਾਗੀ ॥ prem bhagat prabh laagee |

ਸੋ ਪਾਏ ਜਿਸੁ ਵਡਭਾਗੀ ॥ so paae jis vaddabhaagee |

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥ jan naanak naam dhiaaeaa |

ਤਿਨਿ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੨॥੭੬॥ tin sarab sukhaa fal paaeaa |2|12|76|

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥ soratth mahalaa 5 |

ਪਰਮੇਸਰਿ ਦਿਤਾ ਬੰਨਾ ॥ paramesar ditaa banaa |

ਦੁਖ ਰੋਗ ਕਾ ਡੇਰਾ ਭੰਨਾ ॥ dukh rog kaa dderaa bhanaa |

ਅਨਦ ਕਰਹਿ ਨਰ ਨਾਰੀ ॥ anad kareh nar naaree |

ਹਰਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥੧॥ har har prabh kirapaa dhaaree |1|