Ang-401 10

ਅਲਖ ਅਭੇਵੀਐ ਹਾਂ ॥ alakh abheveeai haan |

ਤਾਂ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਹਾਂ ॥ taan siau preet kar haan |

ਬਿਨਸਿ ਨ ਜਾਇ ਮਰਿ ਹਾਂ ॥ binas na jaae mar haan |

ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਿਆ ਹਾਂ ॥ gur te jaaniaa haan |

ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੩॥੧੫੯॥ naanak man maaniaa mere manaa |2|3|159|

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ aasaavaree mahalaa 5 |

ਏਕਾ ਓਟ ਗਹੁ ਹਾਂ ॥ ekaa ott gahu haan |

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਹੁ ਹਾਂ ॥ gur kaa sabad kahu haan |

ਆਗਿਆ ਸਤਿ ਸਹੁ ਹਾਂ ॥ aagiaa sat sahu haan |

ਮਨਹਿ ਨਿਧਾਨੁ ਲਹੁ ਹਾਂ ॥ maneh nidhaan lahu haan |

ਸੁਖਹਿ ਸਮਾਈਐ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sukheh samaaeeai mere manaa |1| rahaau |

ਜੀਵਤ ਜੋ ਮਰੈ ਹਾਂ ॥ jeevat jo marai haan |

ਦੁਤਰੁ ਸੋ ਤਰੈ ਹਾਂ ॥ dutar so tarai haan |

ਸਭ ਕੀ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥ sabh kee ren hoe haan |

ਨਿਰਭਉ ਕਹਉ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥ nirbhau khau soe haan |

ਮਿਟੇ ਅੰਦੇਸਿਆ ਹਾਂ ॥ mitte andesiaa haan |

ਸੰਤ ਉਪਦੇਸਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ sant upadesiaa mere manaa |1|

ਜਿਸੁ ਜਨ ਨਾਮ ਸੁਖੁ ਹਾਂ ॥ jis jan naam sukh haan |

ਤਿਸੁ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕਦੇ ਦੁਖੁ ਹਾਂ ॥ tis nikatt na kade dukh haan |

ਜੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨੇ ਹਾਂ ॥ jo har har jas sune haan |

ਸਭੁ ਕੋ ਤਿਸੁ ਮੰਨੇ ਹਾਂ ॥ sabh ko tis mane haan |

ਸਫਲੁ ਸੁ ਆਇਆ ਹਾਂ ॥ safal su aaeaa haan |

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੪॥੧੬੦॥ naanak prabh bhaaeaa mere manaa |2|4|160|

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ aasaavaree mahalaa 5 |

ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਈਐ ਹਾਂ ॥ mil har jas gaaeeai haan |

ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ਹਾਂ ॥ param pad paaeeai haan |

ਉਆ ਰਸ ਜੋ ਬਿਧੇ ਹਾਂ ॥ auaa ras jo bidhe haan |

ਤਾ ਕਉ ਸਗਲ ਸਿਧੇ ਹਾਂ ॥ taa kau sagal sidhe haan |

ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਿਆ ਹਾਂ ॥ anadin jaagiaa haan |

ਨਾਨਕ ਬਡਭਾਗਿਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ naanak baddabhaagiaa mere manaa |1| rahaau |

ਸੰਤ ਪਗ ਧੋਈਐ ਹਾਂ ॥ sant pag dhoeeai haan |

ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਈਐ ਹਾਂ ॥ duramat khoeeai haan |

ਦਾਸਹ ਰੇਨੁ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥ daasah ren hoe haan |

ਬਿਆਪੈ ਦੁਖੁ ਨ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥ biaapai dukh na koe haan |

ਭਗਤਾਂ ਸਰਨਿ ਪਰੁ ਹਾਂ ॥ bhagataan saran par haan |

ਜਨਮਿ ਨ ਕਦੇ ਮਰੁ ਹਾਂ ॥ janam na kade mar haan |

ਅਸਥਿਰੁ ਸੇ ਭਏ ਹਾਂ ॥ asathir se bhe haan |

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਿਨੑ ਜਪਿ ਲਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ har har jina jap le mere manaa |1|

ਸਾਜਨੁ ਮੀਤੁ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥ saajan meet toon haan |

ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥ naam drirraae moon haan |

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥ tis bin naeh koe haan |

ਮਨਹਿ ਅਰਾਧਿ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥ maneh araadh soe haan |

ਨਿਮਖ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਾਂ ॥ nimakh na veesarai haan |

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਸਰੈ ਹਾਂ ॥ tis bin kiau sarai haan |

ਗੁਰ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੁ ਜਾਉ ਹਾਂ ॥ gur kau kurabaan jaau haan |

ਨਾਨਕੁ ਜਪੇ ਨਾਉ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥੫॥੧੬੧॥ naanak jape naau mere manaa |2|5|161|

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ aasaavaree mahalaa 5 |

ਕਾਰਨ ਕਰਨ ਤੂੰ ਹਾਂ ॥ kaaran karan toon haan |

ਅਵਰੁ ਨਾ ਸੁਝੈ ਮੂੰ ਹਾਂ ॥ avar naa sujhai moon haan |

ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈਐ ਹਾਂ ॥ kareh su hoeeai haan |

ਸਹਜਿ ਸੁਖਿ ਸੋਈਐ ਹਾਂ ॥ sehaj sukh soeeai haan |

ਧੀਰਜ ਮਨਿ ਭਏ ਹਾਂ ॥ dheeraj man bhe haan |

ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਦਰਿ ਪਏ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ prabh kai dar pe mere manaa |1| rahaau |

ਸਾਧੂ ਸੰਗਮੇ ਹਾਂ ॥ saadhoo sangame haan |

ਪੂਰਨ ਸੰਜਮੇ ਹਾਂ ॥ pooran sanjame haan |

ਜਬ ਤੇ ਛੁਟੇ ਆਪ ਹਾਂ ॥ jab te chhutte aap haan |

ਤਬ ਤੇ ਮਿਟੇ ਤਾਪ ਹਾਂ ॥ tab te mitte taap haan |

ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀਆ ਹਾਂ ॥ kirapaa dhaareea haan |

ਪਤਿ ਰਖੁ ਬਨਵਾਰੀਆ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥ pat rakh banavaareea mere manaa |1|

ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਜਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥ eihu sukh jaaneeai haan |

ਹਰਿ ਕਰੇ ਸੁ ਮਾਨੀਐ ਹਾਂ ॥ har kare su maaneeai haan |

ਮੰਦਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥ mandaa naeh koe haan |

ਸੰਤ ਕੀ ਰੇਨ ਹੋਇ ਹਾਂ ॥ sant kee ren hoe haan |

ਆਪੇ ਜਿਸੁ ਰਖੈ ਹਾਂ ॥ aape jis rakhai haan |

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੋ ਚਖੈ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੨॥ har amrit so chakhai mere manaa |2|

ਜਿਸ ਕਾ ਨਾਹਿ ਕੋਇ ਹਾਂ ॥ jis kaa naeh koe haan |

ਤਿਸ ਕਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਇ ਹਾਂ ॥ tis kaa prabhoo soe haan |

ਅੰਤਰਗਤਿ ਬੁਝੈ ਹਾਂ ॥ antaragat bujhai haan |

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸੁ ਸੁਝੈ ਹਾਂ ॥ sabh kichh tis sujhai haan |

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਿ ਲੇਹੁ ਹਾਂ ॥ patit udhaar lehu haan |

ਨਾਨਕ ਅਰਦਾਸਿ ਏਹੁ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੩॥੬॥੧੬੨॥ naanak aradaas ehu mere manaa |3|6|162|

ਆਸਾਵਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਇਕਤੁਕਾ ॥ aasaavaree mahalaa 5 ikatukaa |

ਓਇ ਪਰਦੇਸੀਆ ਹਾਂ ॥ oe paradeseea haan |

ਸੁਨਤ ਸੰਦੇਸਿਆ ਹਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sunat sandesiaa haan |1| rahaau |

ਜਾ ਸਿਉ ਰਚਿ ਰਹੇ ਹਾਂ ॥ jaa siau rach rahe haan |