Ang-801 79

ਐਸਾ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰੈ ਕੋਈ ॥ aisaa giaan beechaarai koee |

ਤਿਸ ਤੇ ਮੁਕਤਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ tis te mukat param gat hoee |1| rahaau |

ਦਿਨ ਮਹਿ ਰੈਣਿ ਰੈਣਿ ਮਹਿ ਦਿਨੀਅਰੁ ਉਸਨ ਸੀਤ ਬਿਧਿ ਸੋਈ ॥ din meh rain rain meh dineear usan seet bidh soee |

ਤਾ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਸਮਝ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥ taa kee gat mit avar na jaanai gur bin samajh na hoee |2|

ਪੁਰਖ ਮਹਿ ਨਾਰਿ ਨਾਰਿ ਮਹਿ ਪੁਰਖਾ ਬੂਝਹੁ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ॥ purakh meh naar naar meh purakhaa boojhahu braham giaanee |

ਧੁਨਿ ਮਹਿ ਧਿਆਨੁ ਧਿਆਨ ਮਹਿ ਜਾਨਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥੩॥ dhun meh dhiaan dhiaan meh jaaniaa guramukh akath kahaanee |3|

ਮਨ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਪੰਚ ਮਿਲੇ ਗੁਰ ਭਾਈ ॥ man meh jot jot meh manooaa panch mile gur bhaaee |

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੈ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੀ ਜਿਨ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥੯॥ naanak tin kai sad balihaaree jin ek sabad liv laaee |4|9|

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥ raamakalee mahalaa 1 |

ਜਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥ jaa har prabh kirapaa dhaaree |

ਤਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰੀ ॥ taa haumai vichahu maaree |

ਸੋ ਸੇਵਕਿ ਰਾਮ ਪਿਆਰੀ ॥ so sevak raam piaaree |

ਜੋ ਗੁਰਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰੀ ॥੧॥ jo gurasabadee beechaaree |1|

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥ so har jan har prabh bhaavai |

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਲਾਜ ਛੋਡਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ahinis bhagat kare din raatee laaj chhodd har ke gun gaavai |1| rahaau |

ਧੁਨਿ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਘੋਰਾ ॥ dhun vaaje anahad ghoraa |

ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮੋਰਾ ॥ man maaniaa har ras moraa |

ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਸਚੁ ਸਮਾਇਆ ॥ gur poorai sach samaaeaa |

ਗੁਰੁ ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥ gur aad purakh har paaeaa |2|

ਸਭਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਗੁਰਬਾਣੀ ॥ sabh naad bed gurabaanee |

ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਸਾਰਿਗਪਾਣੀ ॥ man raataa saarigapaanee |

ਤਹ ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਤਪ ਸਾਰੇ ॥ teh teerath varat tap saare |

ਗੁਰ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੩॥ gur miliaa har nisataare |3|

ਜਹ ਆਪੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥ jeh aap geaa bhau bhaagaa |

ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਸੇਵਕੁ ਲਾਗਾ ॥ gur charanee sevak laagaa |

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥ gur satigur bharam chukaaeaa |

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੪॥੧੦॥ kahu naanak sabad milaaeaa |4|10|

ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥ raamakalee mahalaa 1 |

ਛਾਦਨੁ ਭੋਜਨੁ ਮਾਗਤੁ ਭਾਗੈ ॥ chhaadan bhojan maagat bhaagai |

ਖੁਧਿਆ ਦੁਸਟ ਜਲੈ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥ khudhiaa dusatt jalai dukh aagai |

ਗੁਰਮਤਿ ਨਹੀ ਲੀਨੀ ਦੁਰਮਤਿ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥ guramat nahee leenee duramat pat khoee |

ਗੁਰਮਤਿ ਭਗਤਿ ਪਾਵੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥੧॥ guramat bhagat paavai jan koee |1|

ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਸਹਜ ਘਰਿ ਵਾਸੈ ॥ jogee jugat sehaj ghar vaasai |

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਏਕੋ ਕਰਿ ਦੇਖਿਆ ਭੀਖਿਆ ਭਾਇ ਸਬਦਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ek drisatt eko kar dekhiaa bheekhiaa bhaae sabad tripataasai |1| rahaau |

ਪੰਚ ਬੈਲ ਗਡੀਆ ਦੇਹ ਧਾਰੀ ॥ panch bail gaddeea deh dhaaree |

ਰਾਮ ਕਲਾ ਨਿਬਹੈ ਪਤਿ ਸਾਰੀ ॥ raam kalaa nibahai pat saaree |

ਧਰ ਤੂਟੀ ਗਾਡੋ ਸਿਰ ਭਾਰਿ ॥ dhar toottee gaaddo sir bhaar |

ਲਕਰੀ ਬਿਖਰਿ ਜਰੀ ਮੰਝ ਭਾਰਿ ॥੨॥ lakaree bikhar jaree manjh bhaar |2|

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਜੋਗੀ ॥ gur kaa sabad veechaar jogee |

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਸਮ ਕਰਣਾ ਸੋਗ ਬਿਓਗੀ ॥ dukh sukh sam karanaa sog biogee |

ਭੁਗਤਿ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥ bhugat naam gur sabad beechaaree |

ਅਸਥਿਰੁ ਕੰਧੁ ਜਪੈ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥੩॥ asathir kandh japai nirankaaree |3|

ਸਹਜ ਜਗੋਟਾ ਬੰਧਨ ਤੇ ਛੂਟਾ ॥ sehaj jagottaa bandhan te chhoottaa |

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਗੁਰਸਬਦੀ ਲੂਟਾ ॥ kaam krodh gurasabadee loottaa |

ਮਨ ਮਹਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਹਰਿ ਗੁਰ ਸਰਣਾ ॥ man meh mundraa har gur saranaa |

ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਜਨ ਤਰਣਾ ॥੪॥੧੧॥ naanak raam bhagat jan taranaa |4|11|