Ang-801 42

ਤੂ ਸੁਖਦਾਤਾ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥ too sukhadaataa laihi milaae |

ਏਕਸ ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥ ekas te doojaa naahee koe |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥੯॥ guramukh boojhai sojhee hoe |9|

ਪੰਦ੍ਰਹ ਥਿਤਂੀ ਤੈ ਸਤ ਵਾਰ ॥ pandrah thitanee tai sat vaar |

ਮਾਹਾ ਰੁਤੀ ਆਵਹਿ ਵਾਰ ਵਾਰ ॥ maahaa rutee aaveh vaar vaar |

ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਤਿਵੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥ dinas rain tivai sansaar |

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਕੀਆ ਕਰਤਾਰਿ ॥ aavaa gaun keea karataar |

ਨਿਹਚਲੁ ਸਾਚੁ ਰਹਿਆ ਕਲ ਧਾਰਿ ॥ nihachal saach rahiaa kal dhaar |

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧੦॥੧॥ naanak guramukh boojhai ko sabad veechaar |10|1|

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ bilaaval mahalaa 3 |

ਆਦਿ ਪੁਰਖੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੇ ॥ aad purakh aape srisatt saaje |

ਜੀਅ ਜੰਤ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਪਾਜੇ ॥ jeea jant maaeaa mohi paaje |

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਰਪੰਚਿ ਲਾਗੇ ॥ doojai bhaae parapanch laage |

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਮਰਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥ aaveh jaaveh mareh abhaage |

ਸਤਿਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥ satigur bhettiai sojhee paae |

ਪਰਪੰਚੁ ਚੂਕੈ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ parapanch chookai sach samaae |1|

ਜਾ ਕੈ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ॥ jaa kai masatak likhiaa lekh |

ਤਾ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ taa kai man vasiaa prabh ek |1| rahaau |

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਆਪੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥ srisatt upaae aape sabh vekhai |

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਤੇਰੈ ਲੇਖੈ ॥ koe na mettai terai lekhai |

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥ sidh saadhik je ko kahai kahaae |

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥ bharame bhoolaa aavai jaae |

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਬੂਝੈ ॥ satigur sevai so jan boojhai |

ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥੨॥ haumai maare taa dar soojhai |2|

ਏਕਸੁ ਤੇ ਸਭੁ ਦੂਜਾ ਹੂਆ ॥ ekas te sabh doojaa hooaa |

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥ eko varatai avar na beea |

ਦੂਜੇ ਤੇ ਜੇ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥ dooje te je eko jaanai |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥ gur kai sabad har dar neesaanai |

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਏਕੋ ਪਾਏ ॥ satigur bhette taa eko paae |

ਵਿਚਹੁ ਦੂਜਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥ vichahu doojaa tthaak rahaae |3|

ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਹਿਬੁ ਡਾਢਾ ਹੋਇ ॥ jis daa saahib ddaadtaa hoe |

ਤਿਸ ਨੋ ਮਾਰਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕੋਇ ॥ tis no maar na saakai koe |

ਸਾਹਿਬ ਕੀ ਸੇਵਕੁ ਰਹੈ ਸਰਣਾਈ ॥ saahib kee sevak rahai saranaaee |

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥ aape bakhase de vaddiaaee |

ਤਿਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥ tis te aoopar naahee koe |

ਕਉਣੁ ਡਰੈ ਡਰੁ ਕਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ॥੪॥ kaun ddarai ddar kis kaa hoe |4|

ਗੁਰਮਤੀ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਸਰੀਰ ॥ guramatee saant vasai sareer |

ਸਬਦੁ ਚੀਨਿੑ ਫਿਰਿ ਲਗੈ ਨ ਪੀਰ ॥ sabad cheena fir lagai na peer |

ਆਵੈ ਨ ਜਾਇ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥ aavai na jaae naa dukh paae |

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥ naame raate sehaj samaae |

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਖੈ ਹਦੂਰਿ ॥ naanak guramukh vekhai hadoor |

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੫॥ meraa prabh sad rahiaa bharapoor |5|

ਇਕਿ ਸੇਵਕ ਇਕਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥ eik sevak ik bharam bhulaae |

ਆਪੇ ਕਰੇ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥ aape kare har aap karaae |

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥ eko varatai avar na koe |

ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਕੀਜੈ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਇ ॥ man ros keejai je doojaa hoe |

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥ satigur seve karanee saaree |

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥੬॥ dar saachai saache veechaaree |6|

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥ thitee vaar sabh sabad suhaae |

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥ satigur seve taa fal paae |

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਸਭਿ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥ thitee vaar sabh aaveh jaeh |

ਗੁਰਸਬਦੁ ਨਿਹਚਲੁ ਸਦਾ ਸਚਿ ਸਮਾਹਿ ॥ gurasabad nihachal sadaa sach samaeh |

ਥਿਤੀ ਵਾਰ ਤਾ ਜਾ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ॥ thitee vaar taa jaa sach raate |

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਹਿ ਕਾਚੇ ॥੭॥ bin naavai sabh bharameh kaache |7|

ਮਨਮੁਖ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਬਿਗਤੀ ਜਾਹਿ ॥ manamukh mareh mar bigatee jaeh |

ਏਕੁ ਨ ਚੇਤਹਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਹਿ ॥ ek na cheteh doojai lobhaeh |

ਅਚੇਤ ਪਿੰਡੀ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰੁ ॥ achet pinddee agiaan andhaar |

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਉ ਪਾਏ ਪਾਰੁ ॥ bin sabadai kiau paae paar |

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਉਪਾਵਣਹਾਰੁ ॥ aap upaae upaavanahaar |

ਆਪੇ ਕੀਤੋਨੁ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੁ ॥੮॥ aape keeton gur veechaar |8|

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥ bahute bhekh kareh bhekhadhaaree |

ਭਵਿ ਭਵਿ ਭਰਮਹਿ ਕਾਚੀ ਸਾਰੀ ॥ bhav bhav bharameh kaachee saaree |

ਐਥੈ ਸੁਖੁ ਨ ਆਗੈ ਹੋਇ ॥ aithai sukh na aagai hoe |