Ang-601 55

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਭਏ ਖਾਲਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਹ ਜਾਨੀ ॥੪॥੩॥ kahu kabeer jan bhe khaalase prem bhagat jih jaanee |4|3|

ਘਰੁ ੨ ॥ ghar 2 |

ਦੁਇ ਦੁਇ ਲੋਚਨ ਪੇਖਾ ॥ due due lochan pekhaa |

ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਖਾ ॥ hau har bin aaur na dekhaa |

ਨੈਨ ਰਹੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥ nain rahe rang laaee |

ਅਬ ਬੇ ਗਲ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥ ab be gal kehan na jaaee |1|

ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥ hamaraa bharam geaa bhau bhaagaa |

ਜਬ ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ jab raam naam chit laagaa |1| rahaau |

ਬਾਜੀਗਰ ਡੰਕ ਬਜਾਈ ॥ baajeegar ddank bajaaee |

ਸਭ ਖਲਕ ਤਮਾਸੇ ਆਈ ॥ sabh khalak tamaase aaee |

ਬਾਜੀਗਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਸਕੇਲਾ ॥ baajeegar svaang sakelaa |

ਅਪਨੇ ਰੰਗ ਰਵੈ ਅਕੇਲਾ ॥੨॥ apane rang ravai akelaa |2|

ਕਥਨੀ ਕਹਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥ kathanee keh bharam na jaaee |

ਸਭ ਕਥਿ ਕਥਿ ਰਹੀ ਲੁਕਾਈ ॥ sabh kath kath rahee lukaaee |

ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥ jaa kau guramukh aap bujhaaee |

ਤਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥ taa ke hiradai rahiaa samaaee |3|

ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ॥ gur kinchat kirapaa keenee |

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥ sabh tan man deh har leenee |

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥ keh kabeer rang raataa |

ਮਿਲਿਓ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ॥੪॥੪॥ milio jagajeevan daataa |4|4|

ਜਾ ਕੇ ਨਿਗਮ ਦੂਧ ਕੇ ਠਾਟਾ ॥ jaa ke nigam doodh ke tthaattaa |

ਸਮੁੰਦੁ ਬਿਲੋਵਨ ਕਉ ਮਾਟਾ ॥ samund bilovan kau maattaa |

ਤਾ ਕੀ ਹੋਹੁ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰੀ ॥ taa kee hohu bilovanahaaree |

ਕਿਉ ਮੇਟੈ ਗੋ ਛਾਛਿ ਤੁਹਾਰੀ ॥੧॥ kiau mettai go chhaachh tuhaaree |1|

ਚੇਰੀ ਤੂ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰਸਿ ਭਤਾਰਾ ॥ cheree too raam na karas bhataaraa |

ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ jagajeevan praan adhaaraa |1| rahaau |

ਤੇਰੇ ਗਲਹਿ ਤਉਕੁ ਪਗ ਬੇਰੀ ॥ tere galeh tauk pag beree |

ਤੂ ਘਰ ਘਰ ਰਮਈਐ ਫੇਰੀ ॥ too ghar ghar rameeai feree |

ਤੂ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਚੇਰੀ ॥ too ajahu na chetas cheree |

ਤੂ ਜਮਿ ਬਪੁਰੀ ਹੈ ਹੇਰੀ ॥੨॥ too jam bapuree hai heree |2|

ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੀ ॥ prabh karan karaavanahaaree |

ਕਿਆ ਚੇਰੀ ਹਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥ kiaa cheree haath bichaaree |

ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਗੀ ॥ soee soee jaagee |

ਜਿਤੁ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਲਾਗੀ ॥੩॥ jit laaee tith laagee |3|

ਚੇਰੀ ਤੈ ਸੁਮਤਿ ਕਹਾਂ ਤੇ ਪਾਈ ॥ cheree tai sumat kahaan te paaee |

ਜਾ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਲੀਕ ਮਿਟਾਈ ॥ jaa te bhram kee leek mittaaee |

ਸੁ ਰਸੁ ਕਬੀਰੈ ਜਾਨਿਆ ॥ su ras kabeerai jaaniaa |

ਮੇਰੋ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੫॥ mero gur prasaad man maaniaa |4|5|

ਜਿਹ ਬਾਝੁ ਨ ਜੀਆ ਜਾਈ ॥ jih baajh na jeea jaaee |

ਜਉ ਮਿਲੈ ਤ ਘਾਲ ਅਘਾਈ ॥ jau milai ta ghaal aghaaee |

ਸਦ ਜੀਵਨੁ ਭਲੋ ਕਹਾਂਹੀ ॥ sad jeevan bhalo kahaanhee |

ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥ mooe bin jeevan naahee |1|

ਅਬ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥ ab kiaa katheeai giaan beechaaraa |

ਨਿਜ ਨਿਰਖਤ ਗਤ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ nij nirakhat gat biauhaaraa |1| rahaau |

ਘਸਿ ਕੁੰਕਮ ਚੰਦਨੁ ਗਾਰਿਆ ॥ ghas kunkam chandan gaariaa |

ਬਿਨੁ ਨੈਨਹੁ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥ bin nainahu jagat nihaariaa |

ਪੂਤਿ ਪਿਤਾ ਇਕੁ ਜਾਇਆ ॥ poot pitaa ik jaaeaa |

ਬਿਨੁ ਠਾਹਰ ਨਗਰੁ ਬਸਾਇਆ ॥੨॥ bin tthaahar nagar basaaeaa |2|

ਜਾਚਕ ਜਨ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥ jaachak jan daataa paaeaa |

ਸੋ ਦੀਆ ਨ ਜਾਈ ਖਾਇਆ ॥ so deea na jaaee khaaeaa |

ਛੋਡਿਆ ਜਾਇ ਨ ਮੂਕਾ ॥ chhoddiaa jaae na mookaa |

ਅਉਰਨ ਪਹਿ ਜਾਨਾ ਚੂਕਾ ॥੩॥ aauran peh jaanaa chookaa |3|

ਜੋ ਜੀਵਨ ਮਰਨਾ ਜਾਨੈ ॥ jo jeevan maranaa jaanai |

ਸੋ ਪੰਚ ਸੈਲ ਸੁਖ ਮਾਨੈ ॥ so panch sail sukh maanai |

ਕਬੀਰੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥ kabeerai so dhan paaeaa |

ਹਰਿ ਭੇਟਤ ਆਪੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥੪॥੬॥ har bhettat aap mittaaeaa |4|6|

ਕਿਆ ਪੜੀਐ ਕਿਆ ਗੁਨੀਐ ॥ kiaa parreeai kiaa guneeai |

ਕਿਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ ॥ kiaa bed puraanaan suneeai |

ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥ parre sune kiaa hoee |

ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੋਈ ॥੧॥ jau sehaj na milio soee |1|

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥ har kaa naam na japas gavaaraa |

ਕਿਆ ਸੋਚਹਿ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ kiaa socheh baaran baaraa |1| rahaau |

ਅੰਧਿਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ ॥ andhiaare deepak chaheeai |