Ang-301 63

ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਰਪੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥ tan man arape satigur saranaaee |

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥ hiradai naam vaddee vaddiaaee |

ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੧॥ sadaa preetam prabh hoe sakhaaee |1|

ਸੋ ਲਾਲਾ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ॥ so laalaa jeevat marai |

ਸੋਗੁ ਹਰਖੁ ਦੁਇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਬਦਿ ਉਧਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sog harakh due sam kar jaanai gur parasaadee sabad udharai |1| rahaau |

ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਈ ॥ karanee kaar dhurahu furamaaee |

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥ bin sabadai ko thaae na paaee |

ਕਰਣੀ ਕੀਰਤਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥ karanee keerat naam vasaaee |

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਢਿਲ ਨ ਪਾਈ ॥੨॥ aape devai dtil na paaee |2|

ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲੈ ਸੰਸਾਰੁ ॥ manamukh bharam bhulai sansaar |

ਬਿਨੁ ਰਾਸੀ ਕੂੜਾ ਕਰੇ ਵਾਪਾਰੁ ॥ bin raasee koorraa kare vaapaar |

ਵਿਣੁ ਰਾਸੀ ਵਖਰੁ ਪਲੈ ਨ ਪਾਇ ॥ vin raasee vakhar palai na paae |

ਮਨਮੁਖਿ ਭੁਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੩॥ manamukh bhulaa janam gavaae |3|

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੁ ਲਾਲਾ ਹੋਇ ॥ satigur seve su laalaa hoe |

ਊਤਮ ਜਾਤੀ ਊਤਮੁ ਸੋਇ ॥ aootam jaatee aootam soe |

ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਸਭ ਦੂ ਊਚਾ ਹੋਇ ॥ gur paurree sabh doo aoochaa hoe |

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਹੋਇ ॥੪॥੭॥੪੬॥ naanak naam vaddaaee hoe |4|7|46|

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥ aasaa mahalaa 3 |

ਮਨਮੁਖਿ ਝੂਠੋ ਝੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥ manamukh jhoottho jhootth kamaavai |

ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਕਦੇ ਨ ਪਾਵੈ ॥ khasamai kaa mehal kade na paavai |

ਦੂਜੈ ਲਗੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਵੈ ॥ doojai lagee bharam bhulaavai |

ਮਮਤਾ ਬਾਧਾ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥੧॥ mamataa baadhaa aavai jaavai |1|

ਦੋਹਾਗਣੀ ਕਾ ਮਨ ਦੇਖੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥ dohaaganee kaa man dekh seegaar |

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤਿ ਧਨਿ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਝੂਠੁ ਮੋਹੁ ਪਾਖੰਡ ਵਿਕਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ putr kalat dhan maaeaa chit laae jhootth mohu paakhandd vikaar |1| rahaau |

ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥ sadaa sohaagan jo prabh bhaavai |

ਗੁਰਸਬਦੀ ਸੀਗਾਰੁ ਬਣਾਵੈ ॥ gurasabadee seegaar banaavai |

ਸੇਜ ਸੁਖਾਲੀ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਰਾਵੈ ॥ sej sukhaalee anadin har raavai |

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੨॥ mil preetam sadaa sukh paavai |2|

ਸਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਾਚੀ ਜਿਸੁ ਸਾਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥ saa sohaagan saachee jis saach piaar |

ਅਪਣਾ ਪਿਰੁ ਰਾਖੈ ਸਦਾ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥ apanaa pir raakhai sadaa ur dhaar |

ਨੇੜੈ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਦੂਰਿ ॥ nerrai vekhai sadaa hadoor |

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਰਬ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥ meraa prabh sarab rahiaa bharapoor |3|

ਆਗੈ ਜਾਤਿ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਇ ॥ aagai jaat roop na jaae |

ਤੇਹਾ ਹੋਵੈ ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥ tehaa hovai jehe karam kamaae |

ਸਬਦੇ ਊਚੋ ਊਚਾ ਹੋਇ ॥ sabade aoocho aoochaa hoe |

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥੪੭॥ naanak saach samaavai soe |4|8|47|

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥ aasaa mahalaa 3 |

ਭਗਤਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ bhagat rataa jan sehaj subhaae |

ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਸਾਚੈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥ gur kai bhai saachai saach samaae |

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥ bin gur poore bhagat na hoe |

ਮਨਮੁਖ ਰੁੰਨੇ ਅਪਨੀ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥੧॥ manamukh rune apanee pat khoe |1|

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਸਦਾ ਧਿਆਇ ॥ mere man har jap sadaa dhiaae |

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੋ ਇਛੈ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sadaa anand hovai din raatee jo ichhai soee fal paae |1| rahaau |

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪੂਰਾ ਪਾਏ ॥ gur poore te pooraa paae |

ਹਿਰਦੈ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥ hiradai sabad sach naam vasaae |

ਅੰਤਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿ ਨਾਏ ॥ antar niramal amrit sar naae |

ਸਦਾ ਸੂਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥ sadaa sooche saach samaae |2|

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਵੇਖੈ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥ har prabh vekhai sadaa hajoor |

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥ gur parasaad rahiaa bharapoor |

ਜਹਾ ਜਾਉ ਤਹ ਵੇਖਾ ਸੋਇ ॥ jahaa jaau teh vekhaa soe |

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੩॥ gur bin daataa avar na koe |3|

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਪੂਰਾ ਭੰਡਾਰ ॥ gur saagar pooraa bhanddaar |

ਊਤਮ ਰਤਨ ਜਵਾਹਰ ਅਪਾਰ ॥ aootam ratan javaahar apaar |

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥ gur parasaadee devanahaar |

ਨਾਨਕ ਬਖਸੇ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥੪॥੯॥੪੮॥ naanak bakhase bakhasanahaar |4|9|48|

ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ॥ aasaa mahalaa 3 |

ਗੁਰੁ ਸਾਇਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥ gur saaeir satigur sach soe |

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਹੋਇ ॥ poorai bhaag gur sevaa hoe |