Ang-301 29

ਮਨਹਿ ਮਾਰਿ ਕਵਨ ਸਿਧਿ ਥਾਪੀ ॥੧॥ maneh maar kavan sidh thaapee |1|

ਕਵਨੁ ਸੁ ਮੁਨਿ ਜੋ ਮਨੁ ਮਾਰੈ ॥ kavan su mun jo man maarai |

ਮਨ ਕਉ ਮਾਰਿ ਕਹਹੁ ਕਿਸੁ ਤਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ man kau maar kahahu kis taarai |1| rahaau |

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬੋਲੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥ man antar bolai sabh koee |

ਮਨ ਮਾਰੇ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੨॥ man maare bin bhagat na hoee |2|

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜੋ ਜਾਨੈ ਭੇਉ ॥ kahu kabeer jo jaanai bheo |

ਮਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਦੇਉ ॥੩॥੨੮॥ man madhusoodan tribhavan deo |3|28|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥ gaurree kabeer jee |

ਓਇ ਜੁ ਦੀਸਹਿ ਅੰਬਰਿ ਤਾਰੇ ॥ oe ju deeseh anbar taare |

ਕਿਨਿ ਓਇ ਚੀਤੇ ਚੀਤਨਹਾਰੇ ॥੧॥ kin oe cheete cheetanahaare |1|

ਕਹੁ ਰੇ ਪੰਡਿਤ ਅੰਬਰੁ ਕਾ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ॥ kahu re panddit anbar kaa siau laagaa |

ਬੂਝੈ ਬੂਝਨਹਾਰੁ ਸਭਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ boojhai boojhanahaar sabhaagaa |1| rahaau |

ਸੂਰਜ ਚੰਦੁ ਕਰਹਿ ਉਜੀਆਰਾ ॥ sooraj chand kareh ujeeaaraa |

ਸਭ ਮਹਿ ਪਸਰਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰਾ ॥੨॥ sabh meh pasariaa braham pasaaraa |2|

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਾਨੈਗਾ ਸੋਇ ॥ kahu kabeer jaanaigaa soe |

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਮੁਖਿ ਰਾਮੈ ਹੋਇ ॥੩॥੨੯॥ hiradai raam mukh raamai hoe |3|29|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥ gaurree kabeer jee |

ਬੇਦ ਕੀ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਭਾਈ ॥ bed kee putree sinmrit bhaaee |

ਸਾਂਕਲ ਜੇਵਰੀ ਲੈ ਹੈ ਆਈ ॥੧॥ saankal jevaree lai hai aaee |1|

ਆਪਨ ਨਗਰੁ ਆਪ ਤੇ ਬਾਧਿਆ ॥ aapan nagar aap te baadhiaa |

ਮੋਹ ਕੈ ਫਾਧਿ ਕਾਲ ਸਰੁ ਸਾਂਧਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ moh kai faadh kaal sar saandhiaa |1| rahaau |

ਕਟੀ ਨ ਕਟੈ ਤੂਟਿ ਨਹ ਜਾਈ ॥ kattee na kattai toott neh jaaee |

ਸਾ ਸਾਪਨਿ ਹੋਇ ਜਗ ਕਉ ਖਾਈ ॥੨॥ saa saapan hoe jag kau khaaee |2|

ਹਮ ਦੇਖਤ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਜਗੁ ਲੂਟਿਆ ॥ ham dekhat jin sabh jag loottiaa |

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਰਾਮ ਕਹਿ ਛੂਟਿਆ ॥੩॥੩੦॥ kahu kabeer mai raam keh chhoottiaa |3|30|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥ gaurree kabeer jee |

ਦੇਇ ਮੁਹਾਰ ਲਗਾਮੁ ਪਹਿਰਾਵਉ ॥ dee muhaar lagaam pahiraavau |

ਸਗਲ ਤ ਜੀਨੁ ਗਗਨ ਦਉਰਾਵਉ ॥੧॥ sagal ta jeen gagan dauraavau |1|

ਅਪਨੈ ਬੀਚਾਰਿ ਅਸਵਾਰੀ ਕੀਜੈ ॥ apanai beechaar asavaaree keejai |

ਸਹਜ ਕੈ ਪਾਵੜੈ ਪਗੁ ਧਰਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sehaj kai paavarrai pag dhar leejai |1| rahaau |

ਚਲੁ ਰੇ ਬੈਕੁੰਠ ਤੁਝਹਿ ਲੇ ਤਾਰਉ ॥ chal re baikuntth tujheh le taarau |

ਹਿਚਹਿ ਤ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਚਾਬੁਕ ਮਾਰਉ ॥੨॥ hicheh ta prem kai chaabuk maarau |2|

ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਭਲੇ ਅਸਵਾਰਾ ॥ kehat kabeer bhale asavaaraa |

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਤੇ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਰਾ ॥੩॥੩੧॥ bed kateb te raheh niraaraa |3|31|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥ gaurree kabeer jee |

ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਪਾਂਚਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖਾਏ ॥ jih mukh paanchau amrit khaae |

ਤਿਹ ਮੁਖ ਦੇਖਤ ਲੂਕਟ ਲਾਏ ॥੧॥ tih mukh dekhat lookatt laae |1|

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰਾਮ ਰਾਇ ਕਾਟਹੁ ਮੇਰਾ ॥ eik dukh raam raae kaattahu meraa |

ਅਗਨਿ ਦਹੈ ਅਰੁ ਗਰਭ ਬਸੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ agan dahai ar garabh baseraa |1| rahaau |

ਕਾਇਆ ਬਿਗੂਤੀ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤੀ ॥ kaaeaa bigootee bahu bidh bhaatee |

ਕੋ ਜਾਰੇ ਕੋ ਗਡਿ ਲੇ ਮਾਟੀ ॥੨॥ ko jaare ko gadd le maattee |2|

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਹਰਿ ਚਰਣ ਦਿਖਾਵਹੁ ॥ kahu kabeer har charan dikhaavahu |

ਪਾਛੈ ਤੇ ਜਮੁ ਕਿਉ ਨ ਪਠਾਵਹੁ ॥੩॥੩੨॥ paachhai te jam kiau na patthaavahu |3|32|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ॥ gaurree kabeer jee |

ਆਪੇ ਪਾਵਕੁ ਆਪੇ ਪਵਨਾ ॥ aape paavak aape pavanaa |

ਜਾਰੈ ਖਸਮੁ ਤ ਰਾਖੈ ਕਵਨਾ ॥੧॥ jaarai khasam ta raakhai kavanaa |1|

ਰਾਮ ਜਪਤ ਤਨੁ ਜਰਿ ਕੀ ਨ ਜਾਇ ॥ raam japat tan jar kee na jaae |

ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ raam naam chit rahiaa samaae |1| rahaau |

ਕਾ ਕੋ ਜਰੈ ਕਾਹਿ ਹੋਇ ਹਾਨਿ ॥ kaa ko jarai kaeh hoe haan |

ਨਟ ਵਟ ਖੇਲੈ ਸਾਰਿਗਪਾਨਿ ॥੨॥ natt vatt khelai saarigapaan |2|

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਅਖਰ ਦੁਇ ਭਾਖਿ ॥ kahu kabeer akhar due bhaakh |

ਹੋਇਗਾ ਖਸਮੁ ਤ ਲੇਇਗਾ ਰਾਖਿ ॥੩॥੩੩॥ hoeigaa khasam ta leeigaa raakh |3|33|

ਗਉੜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਦੁਪਦੇ₂ ॥ gaurree kabeer jee dupade₂ |

ਨਾ ਮੈ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥ naa mai jog dhiaan chit laaeaa |

ਬਿਨੁ ਬੈਰਾਗ ਨ ਛੂਟਸਿ ਮਾਇਆ ॥੧॥ bin bairaag na chhoottas maaeaa |1|

ਕੈਸੇ ਜੀਵਨੁ ਹੋਇ ਹਮਾਰਾ ॥ kaise jeevan hoe hamaaraa |