Ang-201 92

ਕੋਊ ਨਰਕ ਕੋਊ ਸੁਰਗ ਬੰਛਾਵਤ ॥ koaoo narak koaoo surag banchhaavat |

ਆਲ ਜਾਲ ਮਾਇਆ ਜੰਜਾਲ ॥ aal jaal maaeaa janjaal |

ਹਉਮੈ ਮੋਹ ਭਰਮ ਭੈ ਭਾਰ ॥ haumai moh bharam bhai bhaar |

ਦੂਖ ਸੂਖ ਮਾਨ ਅਪਮਾਨ ॥ dookh sookh maan apamaan |

ਅਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕੀਓ ਬਖੵਾਨ ॥ anik prakaar keeo bakhayaan |

ਆਪਨ ਖੇਲੁ ਆਪਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ॥ aapan khel aap kar dekhai |

ਖੇਲੁ ਸੰਕੋਚੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਏਕੈ ॥੭॥ khel sankochai tau naanak ekai |7|

ਜਹ ਅਬਿਗਤੁ ਭਗਤੁ ਤਹ ਆਪਿ ॥ jeh abigat bhagat teh aap |

ਜਹ ਪਸਰੈ ਪਾਸਾਰੁ ਸੰਤ ਪਰਤਾਪਿ ॥ jeh pasarai paasaar sant parataap |

ਦੁਹੂ ਪਾਖ ਕਾ ਆਪਹਿ ਧਨੀ ॥ duhoo paakh kaa aapeh dhanee |

ਉਨ ਕੀ ਸੋਭਾ ਉਨਹੂ ਬਨੀ ॥ aun kee sobhaa unahoo banee |

ਆਪਹਿ ਕਉਤਕ ਕਰੈ ਅਨਦ ਚੋਜ ॥ aapeh kautak karai anad choj |

ਆਪਹਿ ਰਸ ਭੋਗਨ ਨਿਰਜੋਗ ॥ aapeh ras bhogan nirajog |

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪਨ ਨਾਇ ਲਾਵੈ ॥ jis bhaavai tis aapan naae laavai |

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਖੇਲ ਖਿਲਾਵੈ ॥ jis bhaavai tis khel khilaavai |

ਬੇਸੁਮਾਰ ਅਥਾਹ ਅਗਨਤ ਅਤੋਲੈ ॥ besumaar athaah aganat atolai |

ਜਿਉ ਬੁਲਾਵਹੁ ਤਿਉ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਬੋਲੈ ॥੮॥੨੧॥ jiau bulaavahu tiau naanak daas bolai |8|21|

ਸਲੋਕੁ ॥ salok |

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੇ ਠਾਕੁਰਾ ਆਪੇ ਵਰਤਣਹਾਰ ॥ jeea jant ke tthaakuraa aape varatanahaar |

ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਪਸਰਿਆ ਦੂਜਾ ਕਹ ਦ੍ਰਿਸਟਾਰ ॥੧॥ naanak eko pasariaa doojaa keh drisattaar |1|

ਅਸਟਪਦੀ ॥ asattapadee |

ਆਪਿ ਕਥੈ ਆਪਿ ਸੁਨਨੈਹਾਰੁ ॥ aap kathai aap sunanaihaar |

ਆਪਹਿ ਏਕੁ ਆਪਿ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥ aapeh ek aap bisathaar |

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਏ ॥ jaa tis bhaavai taa srisatt upaae |

ਆਪਨੈ ਭਾਣੈ ਲਏ ਸਮਾਏ ॥ aapanai bhaanai le samaae |

ਤੁਮ ਤੇ ਭਿੰਨ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥ tum te bhin nahee kichh hoe |

ਆਪਨ ਸੂਤਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪਰੋਇ ॥ aapan soot sabh jagat paroe |

ਜਾ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥ jaa kau prabh jeeo aap bujhaae |

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥ sach naam soee jan paae |

ਸੋ ਸਮਦਰਸੀ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ ॥ so samadarasee tat kaa betaa |

ਨਾਨਕ ਸਗਲ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਾ ਜੇਤਾ ॥੧॥ naanak sagal srisatt kaa jetaa |1|

ਜੀਅ ਜੰਤ੍ਰ ਸਭ ਤਾ ਕੈ ਹਾਥ ॥ jeea jantr sabh taa kai haath |

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਅਨਾਥ ਕੋ ਨਾਥੁ ॥ deen deaal anaath ko naath |

ਜਿਸੁ ਰਾਖੈ ਤਿਸੁ ਕੋਇ ਨ ਮਾਰੈ ॥ jis raakhai tis koe na maarai |

ਸੋ ਮੂਆ ਜਿਸੁ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰੈ ॥ so mooaa jis manahu bisaarai |

ਤਿਸੁ ਤਜਿ ਅਵਰ ਕਹਾ ਕੋ ਜਾਇ ॥ tis taj avar kahaa ko jaae |

ਸਭ ਸਿਰਿ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨ ਰਾਇ ॥ sabh sir ek niranjan raae |

ਜੀਅ ਕੀ ਜੁਗਤਿ ਜਾ ਕੈ ਸਭ ਹਾਥਿ ॥ jeea kee jugat jaa kai sabh haath |

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਜਾਨਹੁ ਸਾਥਿ ॥ antar baahar jaanahu saath |

ਗੁਨ ਨਿਧਾਨ ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ ॥ gun nidhaan beant apaar |

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਸਦਾ ਬਲਿਹਾਰ ॥੨॥ naanak daas sadaa balihaar |2|

ਪੂਰਨ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਦਇਆਲ ॥ pooran poor rahe deaal |

ਸਭ ਊਪਰਿ ਹੋਵਤ ਕਿਰਪਾਲ ॥ sabh aoopar hovat kirapaal |

ਅਪਨੇ ਕਰਤਬ ਜਾਨੈ ਆਪਿ ॥ apane karatab jaanai aap |

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਰਹਿਓ ਬਿਆਪਿ ॥ antarajaamee rahio biaap |

ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੈ ਜੀਅਨ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥ pratipaalai jeean bahu bhaat |

ਜੋ ਜੋ ਰਚਿਓ ਸੁ ਤਿਸਹਿ ਧਿਆਤਿ ॥ jo jo rachio su tiseh dhiaat |

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥ jis bhaavai tis le milaae |

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥ bhagat kareh har ke gun gaae |

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ॥ man antar bisvaas kar maaniaa |

ਕਰਨਹਾਰੁ ਨਾਨਕ ਇਕੁ ਜਾਨਿਆ ॥੩॥ karanahaar naanak ik jaaniaa |3|

ਜਨੁ ਲਾਗਾ ਹਰਿ ਏਕੈ ਨਾਇ ॥ jan laagaa har ekai naae |

ਤਿਸ ਕੀ ਆਸ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਇ ॥ tis kee aas na birathee jaae |

ਸੇਵਕ ਕਉ ਸੇਵਾ ਬਨਿ ਆਈ ॥ sevak kau sevaa ban aaee |

ਹੁਕਮੁ ਬੂਝਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਈ ॥ hukam boojh param pad paaee |

ਇਸ ਤੇ ਊਪਰਿ ਨਹੀ ਬੀਚਾਰੁ ॥ eis te aoopar nahee beechaar |

ਜਾ ਕੈ ਮਨਿ ਬਸਿਆ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ॥ jaa kai man basiaa nirankaar |

ਬੰਧਨ ਤੋਰਿ ਭਏ ਨਿਰਵੈਰ ॥ bandhan tor bhe niravair |

ਅਨਦਿਨੁ ਪੂਜਹਿ ਗੁਰ ਕੇ ਪੈਰ ॥ anadin poojeh gur ke pair |

ਇਹ ਲੋਕ ਸੁਖੀਏ ਪਰਲੋਕ ਸੁਹੇਲੇ ॥ eih lok sukhee paralok suhele |