Ang-1101 94

ਹਣਵੰਤੁ ਜਾਗੈ ਧਰਿ ਲੰਕੂਰੁ ॥ hanavant jaagai dhar lankoor |

ਸੰਕਰੁ ਜਾਗੈ ਚਰਨ ਸੇਵ ॥ sankar jaagai charan sev |

ਕਲਿ ਜਾਗੇ ਨਾਮਾ ਜੈਦੇਵ ॥੨॥ kal jaage naamaa jaidev |2|

ਜਾਗਤ ਸੋਵਤ ਬਹੁ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥ jaagat sovat bahu prakaar |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਗੈ ਸੋਈ ਸਾਰੁ ॥ guramukh jaagai soee saar |

ਇਸੁ ਦੇਹੀ ਕੇ ਅਧਿਕ ਕਾਮ ॥ eis dehee ke adhik kaam |

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਭਜਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ॥੩॥੨॥ keh kabeer bhaj raam naam |3|2|

ਜੋਇ ਖਸਮੁ ਹੈ ਜਾਇਆ ॥ joe khasam hai jaaeaa |

ਪੂਤਿ ਬਾਪੁ ਖੇਲਾਇਆ ॥ poot baap khelaaeaa |

ਬਿਨੁ ਸ੍ਰਵਣਾ ਖੀਰੁ ਪਿਲਾਇਆ ॥੧॥ bin sravanaa kheer pilaaeaa |1|

ਦੇਖਹੁ ਲੋਗਾ ਕਲਿ ਕੋ ਭਾਉ ॥ dekhahu logaa kal ko bhaau |

ਸੁਤਿ ਮੁਕਲਾਈ ਅਪਨੀ ਮਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sut mukalaaee apanee maau |1| rahaau |

ਪਗਾ ਬਿਨੁ ਹੁਰੀਆ ਮਾਰਤਾ ॥ pagaa bin hureea maarataa |

ਬਦਨੈ ਬਿਨੁ ਖਿਰ ਖਿਰ ਹਾਸਤਾ ॥ badanai bin khir khir haasataa |

ਨਿਦ੍ਰਾ ਬਿਨੁ ਨਰੁ ਪੈ ਸੋਵੈ ॥ nidraa bin nar pai sovai |

ਬਿਨੁ ਬਾਸਨ ਖੀਰੁ ਬਿਲੋਵੈ ॥੨॥ bin baasan kheer bilovai |2|

ਬਿਨੁ ਅਸਥਨ ਗਊ ਲਵੇਰੀ ॥ bin asathan gaoo laveree |

ਪੈਡੇ ਬਿਨੁ ਬਾਟ ਘਨੇਰੀ ॥ paidde bin baatt ghaneree |

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਟ ਨ ਪਾਈ ॥ bin satigur baatt na paaee |

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਸਮਝਾਈ ॥੩॥੩॥ kahu kabeer samajhaaee |3|3|

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪਠਾਏ ਪੜਨ ਸਾਲ ॥ prahalaad patthaae parran saal |

ਸੰਗਿ ਸਖਾ ਬਹੁ ਲੀਏ ਬਾਲ ॥ sang sakhaa bahu lee baal |

ਮੋ ਕਉ ਕਹਾ ਪੜੑਾਵਸਿ ਆਲ ਜਾਲ ॥ mo kau kahaa parraavas aal jaal |

ਮੇਰੀ ਪਟੀਆ ਲਿਖਿ ਦੇਹੁ ਸ੍ਰੀ ਗੋੁਪਾਲ ॥੧॥ meree patteea likh dehu sree guopaal |1|

ਨਹੀ ਛੋਡਉ ਰੇ ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਨਾਮ ॥ nahee chhoddau re baabaa raam naam |

ਮੇਰੋ ਅਉਰ ਪੜੑਨ ਸਿਉ ਨਹੀ ਕਾਮੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ mero aaur parran siau nahee kaam |1| rahaau |

ਸੰਡੈ ਮਰਕੈ ਕਹਿਓ ਜਾਇ ॥ sanddai marakai kahio jaae |

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਬੁਲਾਏ ਬੇਗਿ ਧਾਇ ॥ prahalaad bulaae beg dhaae |

ਤੂ ਰਾਮ ਕਹਨ ਕੀ ਛੋਡੁ ਬਾਨਿ ॥ too raam kehan kee chhodd baan |

ਤੁਝੁ ਤੁਰਤੁ ਛਡਾਊ ਮੇਰੋ ਕਹਿਓ ਮਾਨਿ ॥੨॥ tujh turat chhaddaaoo mero kahio maan |2|

ਮੋ ਕਉ ਕਹਾ ਸਤਾਵਹੁ ਬਾਰ ਬਾਰ ॥ mo kau kahaa sataavahu baar baar |

ਪ੍ਰਭਿ ਜਲ ਥਲ ਗਿਰਿ ਕੀਏ ਪਹਾਰ ॥ prabh jal thal gir kee pahaar |

ਇਕੁ ਰਾਮੁ ਨ ਛੋਡਉ ਗੁਰਹਿ ਗਾਰਿ ॥ eik raam na chhoddau gureh gaar |

ਮੋ ਕਉ ਘਾਲਿ ਜਾਰਿ ਭਾਵੈ ਮਾਰਿ ਡਾਰਿ ॥੩॥ mo kau ghaal jaar bhaavai maar ddaar |3|

ਕਾਢਿ ਖੜਗੁ ਕੋਪਿਓ ਰਿਸਾਇ ॥ kaadt kharrag kopio risaae |

ਤੁਝ ਰਾਖਨਹਾਰੋ ਮੋਹਿ ਬਤਾਇ ॥ tujh raakhanahaaro mohi bataae |

ਪ੍ਰਭ ਥੰਭ ਤੇ ਨਿਕਸੇ ਕੈ ਬਿਸਥਾਰ ॥ prabh thanbh te nikase kai bisathaar |

ਹਰਨਾਖਸੁ ਛੇਦਿਓ ਨਖ ਬਿਦਾਰ ॥੪॥ haranaakhas chhedio nakh bidaar |4|

ਓਇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇਵਾਧਿ ਦੇਵ ॥ oe param purakh devaadh dev |

ਭਗਤਿ ਹੇਤਿ ਨਰਸਿੰਘ ਭੇਵ ॥ bhagat het narasingh bhev |

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਕੋ ਲਖੈ ਨ ਪਾਰ ॥ keh kabeer ko lakhai na paar |

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਉਧਾਰੇ ਅਨਿਕ ਬਾਰ ॥੫॥੪॥ prahalaad udhaare anik baar |5|4|

ਇਸੁ ਤਨ ਮਨ ਮਧੇ ਮਦਨ ਚੋਰ ॥ eis tan man madhe madan chor |

ਜਿਨਿ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਹਿਰਿ ਲੀਨ ਮੋਰ ॥ jin giaan ratan hir leen mor |

ਮੈ ਅਨਾਥੁ ਪ੍ਰਭ ਕਹਉ ਕਾਹਿ ॥ mai anaath prabh khau kaeh |

ਕੋ ਕੋ ਨ ਬਿਗੂਤੋ ਮੈ ਕੋ ਆਹਿ ॥੧॥ ko ko na bigooto mai ko aaeh |1|

ਮਾਧਉ ਦਾਰੁਨ ਦੁਖੁ ਸਹਿਓ ਨ ਜਾਇ ॥ maadhau daarun dukh sahio na jaae |

ਮੇਰੋ ਚਪਲ ਬੁਧਿ ਸਿਉ ਕਹਾ ਬਸਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ mero chapal budh siau kahaa basaae |1| rahaau |

ਸਨਕ ਸਨੰਦਨ ਸਿਵ ਸੁਕਾਦਿ ॥ sanak sanandan siv sukaad |

ਨਾਭਿ ਕਮਲ ਜਾਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿ ॥ naabh kamal jaane brahamaad |

ਕਬਿ ਜਨ ਜੋਗੀ ਜਟਾਧਾਰਿ ॥ kab jan jogee jattaadhaar |

ਸਭ ਆਪਨ ਅਉਸਰ ਚਲੇ ਸਾਰਿ ॥੨॥ sabh aapan aausar chale saar |2|

ਤੂ ਅਥਾਹੁ ਮੋਹਿ ਥਾਹ ਨਾਹਿ ॥ too athaahu mohi thaah naeh |

ਪ੍ਰਭ ਦੀਨਾ ਨਾਥ ਦੁਖੁ ਕਹਉ ਕਾਹਿ ॥ prabh deenaa naath dukh khau kaeh |

ਮੋਰੋ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੁਖੁ ਆਥਿ ਧੀਰ ॥ moro janam maran dukh aath dheer |

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਗੁਨ ਰਉ ਕਬੀਰ ॥੩॥੫॥ sukh saagar gun rau kabeer |3|5|

ਨਾਇਕੁ ਏਕੁ ਬਨਜਾਰੇ ਪਾਚ ॥ naaeik ek banajaare paach |

ਬਰਧ ਪਚੀਸਕ ਸੰਗੁ ਕਾਚ ॥ baradh pacheesak sang kaach |

ਨਉ ਬਹੀਆਂ ਦਸ ਗੋਨਿ ਆਹਿ ॥ nau baheean das gon aaeh |

ਕਸਨਿ ਬਹਤਰਿ ਲਾਗੀ ਤਾਹਿ ॥੧॥ kasan bahatar laagee taeh |1|

ਮੋਹਿ ਐਸੇ ਬਨਜ ਸਿਉ ਨਹੀਨ ਕਾਜੁ ॥ mohi aise banaj siau naheen kaaj |