Ang-1101 74

ਪਰਪੰਚ ਵੇਖਿ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥ parapanch vekh rahiaa visamaad |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ॥੩॥ guramukh paaeeai naam prasaad |3|

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥ aape karataa sabh ras bhog |

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਗ ॥ jo kichh kare soee par hog |

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥ vaddaa daataa til na tamaae |

ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੪॥੬॥ naanak mileeai sabad kamaae |4|6|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥ poorai bhaag sach kaar kamaavai |

ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥ eko chetai fir jon na aavai |

ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥ safal janam is jag meh aaeaa |

ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥ saach naam sehaj samaaeaa |1|

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ guramukh kaar karahu liv laae |

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ har naam sevahu vichahu aap gavaae |1| rahaau |

ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥ tis jan kee hai saachee baanee |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥ gur kai sabad jag maeh samaanee |

ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥ chahu jug pasaree saachee soe |

ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥ naam rataa jan paragatt hoe |2|

ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ eik saachai sabad rahe liv laae |

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥ se jan saache saachai bhaae |

ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥ saach dhiaaein dekh hajoor |

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥ sant janaa kee pag pankaj dhoor |3|

ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥ eko karataa avar na koe |

ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥ gurasabadee melaavaa hoe |

ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥ jin sach seviaa tin ras paaeaa |

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥ naanak sahaje naam samaaeaa |4|7|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥ bhagat kareh jan dekh hajoor |

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥ sant janaa kee pag pankaj dhoor |

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ har setee sad raheh liv laae |

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥ poorai satigur deea bujhaae |1|

ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥ daasaa kaa daas viralaa koee hoe |

ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ aootam padavee paavai soe |1| rahaau |

ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥ eko sevahu avar na koe |

ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥ jit seviai sadaa sukh hoe |

ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥ naa ohu marai na aavai jaae |

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥ tis bin avar sevee kiau maae |2|

ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥ se jan saache jinee saach pachhaaniaa |

ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥ aap maar sahaje naam samaaniaa |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥ guramukh naam paraapat hoe |

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥ man niramal niramal sach soe |3|

ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥ jin giaan keea tis har too jaan |

ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥ saach sabad prabh ek siyaan |

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥ har ras chaakhai taan sudh hoe |

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥ naanak naam rate sach soe |4|8|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥ naam rate kulaan kaa kareh udhaar |

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥ saachee baanee naam piaar |

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਕਾਹੇ ਆਏ ॥ manamukh bhoole kaahe aae |

ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥ naamahu bhoole janam gavaae |1|

ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥ jeevat marai mar maran savaarai |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ gur kai sabad saach ur dhaarai |1| rahaau |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥ guramukh sach bhojan pavit sareeraa |

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥ man niramal sad gunee gaheeraa |

ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥ jamai marai na aavai jaae |

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥ gur parasaadee saach samaae |2|

ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥ saachaa sevahu saach pachhaanai |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥ gur kai sabad har dar neesaanai |