Ang-1101 73

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥ nadar kare chookai abhimaan |

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥ saachee daragah paavai maan |

ਹਰਿ ਜੀਉ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥ har jeeo vekhai sad hajoor |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥ gur kai sabad rahiaa bharapoor |3|

ਜੀਅ ਜੰਤ ਕੀ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥ jeea jant kee kare pratipaal |

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸਦ ਸਮੑਾਲ ॥ gur parasaadee sad samaal |

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥ dar saachai pat siau ghar jaae |

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ਪਾਇ ॥੪॥੩॥ naanak naam vaddaaee paae |4|3|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਅੰਤਰਿ ਪੂਜਾ ਮਨ ਤੇ ਹੋਇ ॥ antar poojaa man te hoe |

ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥ eko vekhai aaur na koe |

ਦੂਜੈ ਲੋਕੀ ਬਹੁਤੁ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥ doojai lokee bahut dukh paaeaa |

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੈਨੋ ਏਕੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੧॥ satigur maino ek dikhaaeaa |1|

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਉਲਿਆ ਸਦ ਬਸੰਤੁ ॥ meraa prabh mauliaa sad basant |

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਉਲਿਆ ਗਾਇ ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ eihu man mauliaa gaae gun gobind |1| rahaau |

ਗੁਰ ਪੂਛਹੁ ਤੁਮੑ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥ gur poochhahu tuma karahu beechaar |

ਤਾਂ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥ taan prabh saache lagai piaar |

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਹੋਹਿ ਦਾਸਤ ਭਾਇ ॥ aap chhodd hohi daasat bhaae |

ਤਉ ਜਗਜੀਵਨੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੨॥ tau jagajeevan vasai man aae |2|

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਦ ਵੇਖੈ ਹਜੂਰਿ ॥ bhagat kare sad vekhai hajoor |

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥ meraa prabh sad rahiaa bharapoor |

ਇਸੁ ਭਗਤੀ ਕਾ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਭੇਉ ॥ eis bhagatee kaa koee jaanai bheo |

ਸਭੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਤਮ ਦੇਉ ॥੩॥ sabh meraa prabh aatam deo |3|

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ॥ aape satigur mel milaae |

ਜਗਜੀਵਨ ਸਿਉ ਆਪਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥ jagajeevan siau aap chit laae |

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥ man tan hariaa sehaj subhaae |

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੪॥੪॥ naanak naam rahe liv laae |4|4|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਹਰਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥ bhagat vachhal har vasai man aae |

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥ gur kirapaa te sehaj subhaae |

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਖੋਇ ॥ bhagat kare vichahu aap khoe |

ਤਦ ਹੀ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥ tad hee saach milaavaa hoe |1|

ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰਿ ॥ bhagat soheh sadaa har prabh duaar |

ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਸਾਚੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ gur kai het saachai prem piaar |1| rahaau |

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥ bhagat kare so jan niramal hoe |

ਗੁਰਸਬਦੀ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਖੋਇ ॥ gurasabadee vichahu haumai khoe |

ਹਰਿ ਜੀਉ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥ har jeeo aap vasai man aae |

ਸਦਾ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥ sadaa saant sukh sehaj samaae |2|

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਦ ਬਸੰਤ ॥ saach rate tin sad basant |

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਰਵਿ ਗੁਣ ਗੁਵਿੰਦ ॥ man tan hariaa rav gun guvind |

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸੂਕਾ ਸੰਸਾਰੁ ॥ bin naavai sookaa sansaar |

ਅਗਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੩॥ agan trisanaa jalai vaaro vaar |3|

ਸੋਈ ਕਰੇ ਜਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਾਵੈ ॥ soee kare ji har jeeo bhaavai |

ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਸਰੀਰਿ ਭਾਣੈ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥ sadaa sukh sareer bhaanai chit laavai |

ਅਪਣਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੇਵੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥ apanaa prabh seve sehaj subhaae |

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੪॥੫॥ naanak naam vasai man aae |4|5|

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥ basant mahalaa 3 |

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥ maaeaa mohu sabad jalaae |

ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਏ ॥ man tan hariaa satigur bhaae |

ਸਫਲਿਓੁ ਬਿਰਖੁ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰਿ ॥ safalio birakh har kai duaar |

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥੧॥ saachee baanee naam piaar |1|

ਏ ਮਨ ਹਰਿਆ ਸਹਜ ਸੁਭਾਇ ॥ e man hariaa sehaj subhaae |

ਸਚ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ sach fal laagai satigur bhaae |1| rahaau |

ਆਪੇ ਨੇੜੈ ਆਪੇ ਦੂਰਿ ॥ aape nerrai aape door |

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵੇਖੈ ਸਦ ਹਜੂਰਿ ॥ gur kai sabad vekhai sad hajoor |

ਛਾਵ ਘਣੀ ਫੂਲੀ ਬਨਰਾਇ ॥ chhaav ghanee foolee banaraae |

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਿਗਸੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥੨॥ guramukh bigasai sehaj subhaae |2|

ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥ anadin keeratan kareh din raat |

ਸਤਿਗੁਰਿ ਗਵਾਈ ਵਿਚਹੁ ਜੂਠਿ ਭਰਾਂਤਿ ॥ satigur gavaaee vichahu jootth bharaant |