Ang-1 5

ਨਾਨਕ ਆਖਣਿ ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਇਕ ਦੂ ਇਕੁ ਸਿਆਣਾ ॥ naanak aakhan sabh ko aakhai ik doo ik siaanaa |

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਵਡੀ ਨਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਕਾ ਹੋਵੈ ॥ vaddaa saahib vaddee naaee keetaa jaa kaa hovai |

ਨਾਨਕ ਜੇ ਕੋ ਆਪੌ ਜਾਣੈ ਅਗੈ ਗਇਆ ਨ ਸੋਹੈ ॥੨੧॥ naanak je ko aapau jaanai agai geaa na sohai |21|

ਪਾਤਾਲਾ ਪਾਤਾਲ ਲਖ ਆਗਾਸਾ ਆਗਾਸ ॥ paataalaa paataal lakh aagaasaa aagaas |

ਓੜਕ ਓੜਕ ਭਾਲਿ ਥਕੇ ਵੇਦ ਕਹਨਿ ਇਕ ਵਾਤ ॥ orrak orrak bhaal thake ved kehan ik vaat |

ਸਹਸ ਅਠਾਰਹ ਕਹਨਿ ਕਤੇਬਾ ਅਸੁਲੂ ਇਕੁ ਧਾਤੁ ॥ sehas atthaarah kehan katebaa asuloo ik dhaat |

ਲੇਖਾ ਹੋਇ ਤ ਲਿਖੀਐ ਲੇਖੈ ਹੋਇ ਵਿਣਾਸੁ ॥ lekhaa hoe ta likheeai lekhai hoe vinaas |

ਨਾਨਕ ਵਡਾ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੁ ॥੨੨॥ naanak vaddaa aakheeai aape jaanai aap |22|

ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਲਾਹਿ ਏਤੀ ਸੁਰਤਿ ਨ ਪਾਈਆ ॥ saalaahee saalaeh etee surat na paaeea |

ਨਦੀਆ ਅਤੈ ਵਾਹ ਪਵਹਿ ਸਮੁੰਦਿ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ॥ nadeea atai vaah paveh samund na jaaneeeh |

ਸਮੁੰਦ ਸਾਹ ਸੁਲਤਾਨ ਗਿਰਹਾ ਸੇਤੀ ਮਾਲੁ ਧਨੁ ॥ samund saah sulataan girahaa setee maal dhan |

ਕੀੜੀ ਤੁਲਿ ਨ ਹੋਵਨੀ ਜੇ ਤਿਸੁ ਮਨਹੁ ਨ ਵੀਸਰਹਿ ॥੨੩॥ keerree tul na hovanee je tis manahu na veesareh |23|

ਅੰਤੁ ਨ ਸਿਫਤੀ ਕਹਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥ ant na sifatee kehan na ant |

ਅੰਤੁ ਨ ਕਰਣੈ ਦੇਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥ ant na karanai den na ant |

ਅੰਤੁ ਨ ਵੇਖਣਿ ਸੁਣਣਿ ਨ ਅੰਤੁ ॥ ant na vekhan sunan na ant |

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕਿਆ ਮਨਿ ਮੰਤੁ ॥ ant na jaapai kiaa man mant |

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥ ant na jaapai keetaa aakaar |

ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਪੈ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥ ant na jaapai paaraavaar |

ਅੰਤ ਕਾਰਣਿ ਕੇਤੇ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥ ant kaaran kete bilalaeh |

ਤਾ ਕੇ ਅੰਤ ਨ ਪਾਏ ਜਾਹਿ ॥ taa ke ant na paae jaeh |

ਏਹੁ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥ ehu ant na jaanai koe |

ਬਹੁਤਾ ਕਹੀਐ ਬਹੁਤਾ ਹੋਇ ॥ bahutaa kaheeai bahutaa hoe |

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਊਚਾ ਥਾਉ ॥ vaddaa saahib aoochaa thaau |

ਊਚੇ ਉਪਰਿ ਊਚਾ ਨਾਉ ॥ aooche upar aoochaa naau |

ਏਵਡੁ ਊਚਾ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥ evadd aoochaa hovai koe |

ਤਿਸੁ ਊਚੇ ਕਉ ਜਾਣੈ ਸੋਇ ॥ tis aooche kau jaanai soe |

ਜੇਵਡੁ ਆਪਿ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਆਪਿ ॥ jevadd aap jaanai aap aap |

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਕਰਮੀ ਦਾਤਿ ॥੨੪॥ naanak nadaree karamee daat |24|

ਬਹੁਤਾ ਕਰਮੁ ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਜਾਇ ॥ bahutaa karam likhiaa naa jaae |

ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥ vaddaa daataa til na tamaae |

ਕੇਤੇ ਮੰਗਹਿ ਜੋਧ ਅਪਾਰ ॥ kete mangeh jodh apaar |

ਕੇਤਿਆ ਗਣਤ ਨਹੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥ ketiaa ganat nahee veechaar |

ਕੇਤੇ ਖਪਿ ਤੁਟਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥ kete khap tutteh vekaar |

ਕੇਤੇ ਲੈ ਲੈ ਮੁਕਰੁ ਪਾਹਿ ॥ kete lai lai mukar paeh |

ਕੇਤੇ ਮੂਰਖ ਖਾਹੀ ਖਾਹਿ ॥ kete moorakh khaahee khaeh |

ਕੇਤਿਆ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਦ ਮਾਰ ॥ ketiaa dookh bhookh sad maar |

ਏਹਿ ਭਿ ਦਾਤਿ ਤੇਰੀ ਦਾਤਾਰ ॥ ehi bhi daat teree daataar |

ਬੰਦਿ ਖਲਾਸੀ ਭਾਣੈ ਹੋਇ ॥ band khalaasee bhaanai hoe |

ਹੋਰੁ ਆਖਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ॥ hor aakh na sakai koe |

ਜੇ ਕੋ ਖਾਇਕੁ ਆਖਣਿ ਪਾਇ ॥ je ko khaaeik aakhan paae |

ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਜੇਤੀਆ ਮੁਹਿ ਖਾਇ ॥ ohu jaanai jeteea muhi khaae |

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ॥ aape jaanai aape dee |

ਆਖਹਿ ਸਿ ਭਿ ਕੇਈ ਕੇਇ ॥ aakheh si bhi keee kee |

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ॥ jis no bakhase sifat saalaah |

ਨਾਨਕ ਪਾਤਿਸਾਹੀ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥੨੫॥ naanak paatisaahee paatisaahu |25|

ਅਮੁਲ ਗੁਣ ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰ ॥ amul gun amul vaapaar |

ਅਮੁਲ ਵਾਪਾਰੀਏ ਅਮੁਲ ਭੰਡਾਰ ॥ amul vaapaaree amul bhanddaar |

ਅਮੁਲ ਆਵਹਿ ਅਮੁਲ ਲੈ ਜਾਹਿ ॥ amul aaveh amul lai jaeh |

ਅਮੁਲ ਭਾਇ ਅਮੁਲਾ ਸਮਾਹਿ ॥ amul bhaae amulaa samaeh |

ਅਮੁਲੁ ਧਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਦੀਬਾਣੁ ॥ amul dharam amul deebaan |

ਅਮੁਲੁ ਤੁਲੁ ਅਮੁਲੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥ amul tul amul paravaan |

ਅਮੁਲੁ ਬਖਸੀਸ ਅਮੁਲੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥ amul bakhasees amul neesaan |

ਅਮੁਲੁ ਕਰਮੁ ਅਮੁਲੁ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥ amul karam amul furamaan |

ਅਮੁਲੋ ਅਮੁਲੁ ਆਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥ amulo amul aakhiaa na jaae |

ਆਖਿ ਆਖਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ aakh aakh rahe liv laae |

ਆਖਹਿ ਵੇਦ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥ aakheh ved paatth puraan |

ਆਖਹਿ ਪੜੇ ਕਰਹਿ ਵਖਿਆਣ ॥ aakheh parre kareh vakhiaan |

ਆਖਹਿ ਬਰਮੇ ਆਖਹਿ ਇੰਦ ॥ aakheh barame aakheh ind |