Ang-201 77

ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਪਾਰਾਵਾਰਾ ॥ ant nahee kichh paaraavaaraa |

ਹੁਕਮੇ ਧਾਰਿ ਅਧਰ ਰਹਾਵੈ ॥ hukame dhaar adhar rahaavai |

ਹੁਕਮੇ ਉਪਜੈ ਹੁਕਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥ hukame upajai hukam samaavai |

ਹੁਕਮੇ ਊਚ ਨੀਚ ਬਿਉਹਾਰ ॥ hukame aooch neech biauhaar |

ਹੁਕਮੇ ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਪਰਕਾਰ ॥ hukame anik rang parakaar |

ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਅਪਨੀ ਵਡਿਆਈ ॥ kar kar dekhai apanee vaddiaaee |

ਨਾਨਕ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥ naanak sabh meh rahiaa samaaee |1|

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਮਾਨੁਖ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥ prabh bhaavai maanukh gat paavai |

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪਾਥਰ ਤਰਾਵੈ ॥ prabh bhaavai taa paathar taraavai |

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਬਿਨੁ ਸਾਸ ਤੇ ਰਾਖੈ ॥ prabh bhaavai bin saas te raakhai |

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਭਾਖੈ ॥ prabh bhaavai taa har gun bhaakhai |

ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਾ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰੈ ॥ prabh bhaavai taa patit udhaarai |

ਆਪਿ ਕਰੈ ਆਪਨ ਬੀਚਾਰੈ ॥ aap karai aapan beechaarai |

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ॥ duhaa siriaa kaa aap suaamee |

ਖੇਲੈ ਬਿਗਸੈ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥ khelai bigasai antarajaamee |

ਜੋ ਭਾਵੈ ਸੋ ਕਾਰ ਕਰਾਵੈ ॥ jo bhaavai so kaar karaavai |

ਨਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸਟੀ ਅਵਰੁ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥ naanak drisattee avar na aavai |2|

ਕਹੁ ਮਾਨੁਖ ਤੇ ਕਿਆ ਹੋਇ ਆਵੈ ॥ kahu maanukh te kiaa hoe aavai |

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਾਵੈ ॥ jo tis bhaavai soee karaavai |

ਇਸ ਕੈ ਹਾਥਿ ਹੋਇ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਲੇਇ ॥ eis kai haath hoe taa sabh kichh lee |

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰੇਇ ॥ jo tis bhaavai soee karee |

ਅਨਜਾਨਤ ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਰਚੈ ॥ anajaanat bikhiaa meh rachai |

ਜੇ ਜਾਨਤ ਆਪਨ ਆਪ ਬਚੈ ॥ je jaanat aapan aap bachai |

ਭਰਮੇ ਭੂਲਾ ਦਹ ਦਿਸਿ ਧਾਵੈ ॥ bharame bhoolaa deh dis dhaavai |

ਨਿਮਖ ਮਾਹਿ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ॥ nimakh maeh chaar kuntt fir aavai |

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸੁ ਅਪਨੀ ਭਗਤਿ ਦੇਇ ॥ kar kirapaa jis apanee bhagat dee |

ਨਾਨਕ ਤੇ ਜਨ ਨਾਮਿ ਮਿਲੇਇ ॥੩॥ naanak te jan naam milee |3|

ਖਿਨ ਮਹਿ ਨੀਚ ਕੀਟ ਕਉ ਰਾਜ ॥ khin meh neech keett kau raaj |

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗਰੀਬ ਨਿਵਾਜ ॥ paarabraham gareeb nivaaj |

ਜਾ ਕਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਛੂ ਨ ਆਵੈ ॥ jaa kaa drisatt kachhoo na aavai |

ਤਿਸੁ ਤਤਕਾਲ ਦਹ ਦਿਸ ਪ੍ਰਗਟਾਵੈ ॥ tis tatakaal deh dis pragattaavai |

ਜਾ ਕਉ ਅਪੁਨੀ ਕਰੈ ਬਖਸੀਸ ॥ jaa kau apunee karai bakhasees |

ਤਾ ਕਾ ਲੇਖਾ ਨ ਗਨੈ ਜਗਦੀਸ ॥ taa kaa lekhaa na ganai jagadees |

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭ ਤਿਸ ਕੀ ਰਾਸਿ ॥ jeeo pindd sabh tis kee raas |

ਘਟਿ ਘਟਿ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥ ghatt ghatt pooran braham pragaas |

ਅਪਨੀ ਬਣਤ ਆਪਿ ਬਨਾਈ ॥ apanee banat aap banaaee |

ਨਾਨਕ ਜੀਵੈ ਦੇਖਿ ਬਡਾਈ ॥੪॥ naanak jeevai dekh baddaaee |4|

ਇਸ ਕਾ ਬਲੁ ਨਾਹੀ ਇਸੁ ਹਾਥ ॥ eis kaa bal naahee is haath |

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਸਰਬ ਕੋ ਨਾਥ ॥ karan karaavan sarab ko naath |

ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਪੁਰਾ ਜੀਉ ॥ aagiaakaaree bapuraa jeeo |

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਫੁਨਿ ਥੀਉ ॥ jo tis bhaavai soee fun theeo |

ਕਬਹੂ ਊਚ ਨੀਚ ਮਹਿ ਬਸੈ ॥ kabahoo aooch neech meh basai |

ਕਬਹੂ ਸੋਗ ਹਰਖ ਰੰਗਿ ਹਸੈ ॥ kabahoo sog harakh rang hasai |

ਕਬਹੂ ਨਿੰਦ ਚਿੰਦ ਬਿਉਹਾਰ ॥ kabahoo nind chind biauhaar |

ਕਬਹੂ ਊਭ ਅਕਾਸ ਪਇਆਲ ॥ kabahoo aoobh akaas peaal |

ਕਬਹੂ ਬੇਤਾ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰ ॥ kabahoo betaa braham beechaar |

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰ ॥੫॥ naanak aap milaavanahaar |5|

ਕਬਹੂ ਨਿਰਤਿ ਕਰੈ ਬਹੁ ਭਾਤਿ ॥ kabahoo nirat karai bahu bhaat |

ਕਬਹੂ ਸੋਇ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥ kabahoo soe rahai din raat |

ਕਬਹੂ ਮਹਾ ਕ੍ਰੋਧ ਬਿਕਰਾਲ ॥ kabahoo mahaa krodh bikaraal |

ਕਬਹੂੰ ਸਰਬ ਕੀ ਹੋਤ ਰਵਾਲ ॥ kabahoon sarab kee hot ravaal |

ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਬਹੈ ਬਡ ਰਾਜਾ ॥ kabahoo hoe bahai badd raajaa |

ਕਬਹੁ ਭੇਖਾਰੀ ਨੀਚ ਕਾ ਸਾਜਾ ॥ kabahu bhekhaaree neech kaa saajaa |

ਕਬਹੂ ਅਪਕੀਰਤਿ ਮਹਿ ਆਵੈ ॥ kabahoo apakeerat meh aavai |

ਕਬਹੂ ਭਲਾ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥ kabahoo bhalaa bhalaa kahaavai |

ਜਿਉ ਪ੍ਰਭੁ ਰਾਖੈ ਤਿਵ ਹੀ ਰਹੈ ॥ jiau prabh raakhai tiv hee rahai |

ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਹੈ ॥੬॥ gur prasaad naanak sach kahai |6|

ਕਬਹੂ ਹੋਇ ਪੰਡਿਤੁ ਕਰੇ ਬਖੵਾਨੁ ॥ kabahoo hoe panddit kare bakhayaan |

ਕਬਹੂ ਮੋਨਿਧਾਰੀ ਲਾਵੈ ਧਿਆਨੁ ॥ kabahoo monidhaaree laavai dhiaan |

ਕਬਹੂ ਤਟ ਤੀਰਥ ਇਸਨਾਨ ॥ kabahoo tatt teerath isanaan |

ਕਬਹੂ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੁਖਿ ਗਿਆਨ ॥ kabahoo sidh saadhik mukh giaan |

ਕਬਹੂ ਕੀਟ ਹਸਤਿ ਪਤੰਗ ਹੋਇ ਜੀਆ ॥ kabahoo keett hasat patang hoe jeea |

ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਭਰਮੈ ਭਰਮੀਆ ॥ anik jon bharamai bharameea |