Ang-151 49

ਸੰਤਸੰਗਿ ਤਹ ਗੋਸਟਿ ਹੋਇ ॥ santasang teh gosatt hoe |

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਖੋਇ ॥੨॥ kott janam ke kilavikh khoe |2|

ਸਿਮਰਹਿ ਸਾਧ ਕਰਹਿ ਆਨੰਦੁ ॥ simareh saadh kareh aanand |

ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿਆ ਪਰਮਾਨੰਦੁ ॥੩॥ man tan raviaa paramaanand |3|

ਜਿਸਹਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹਰਿ ਚਰਣ ਨਿਧਾਨ ॥ jiseh paraapat har charan nidhaan |

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਿਸਹਿ ਕੁਰਬਾਨ ॥੪॥੯੫॥੧੬੪॥ naanak daas tiseh kurabaan |4|95|164|

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ gaurree mahalaa 5 |

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰਿ ਜਿਤੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥ so kichh kar jit mail na laagai |

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਮਹਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ har keeratan meh ehu man jaagai |1| rahaau |

ਏਕੋ ਸਿਮਰਿ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ॥ eko simar na doojaa bhaau |

ਸੰਤਸੰਗਿ ਜਪਿ ਕੇਵਲ ਨਾਉ ॥੧॥ santasang jap keval naau |1|

ਕਰਮ ਧਰਮ ਨੇਮ ਬ੍ਰਤ ਪੂਜਾ ॥ karam dharam nem brat poojaa |

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਬਿਨੁ ਜਾਨੁ ਨ ਦੂਜਾ ॥੨॥ paarabraham bin jaan na doojaa |2|

ਤਾ ਕੀ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਘਾਲ ॥ taa kee pooran hoee ghaal |

ਜਾ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅਪੁਨੇ ਪ੍ਰਭ ਨਾਲਿ ॥੩॥ jaa kee preet apune prabh naal |3|

ਸੋ ਬੈਸਨੋ ਹੈ ਅਪਰ ਅਪਾਰੁ ॥ so baisano hai apar apaar |

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਤਜੇ ਬਿਕਾਰ ॥੪॥੯੬॥੧੬੫॥ kahu naanak jin taje bikaar |4|96|165|

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ gaurree mahalaa 5 |

ਜੀਵਤ ਛਾਡਿ ਜਾਹਿ ਦੇਵਾਨੇ ॥ jeevat chhaadd jaeh devaane |

ਮੁਇਆ ਉਨ ਤੇ ਕੋ ਵਰਸਾਂਨੇ ॥੧॥ mueaa un te ko varasaane |1|

ਸਿਮਰਿ ਗੋਵਿੰਦੁ ਮਨਿ ਤਨਿ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ॥ simar govind man tan dhur likhiaa |

ਕਾਹੂ ਕਾਜ ਨ ਆਵਤ ਬਿਖਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ kaahoo kaaj na aavat bikhiaa |1| rahaau |

ਬਿਖੈ ਠਗਉਰੀ ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਖਾਈ ॥ bikhai tthgauree jin jin khaaee |

ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਕਬਹੂੰ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥ taa kee trisanaa kabahoon na jaaee |2|

ਦਾਰਨ ਦੁਖ ਦੁਤਰ ਸੰਸਾਰੁ ॥ daaran dukh dutar sansaar |

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕੈਸੇ ਉਤਰਸਿ ਪਾਰਿ ॥੩॥ raam naam bin kaise utaras paar |3|

ਸਾਧਸੰਗਿ ਮਿਲਿ ਦੁਇ ਕੁਲ ਸਾਧਿ ॥ saadhasang mil due kul saadh |

ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਨਕ ਆਰਾਧਿ ॥੪॥੯੭॥੧੬੬॥ raam naam naanak aaraadh |4|97|166|

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ gaurree mahalaa 5 |

ਗਰੀਬਾ ਉਪਰਿ ਜਿ ਖਿੰਜੈ ਦਾੜੀ ॥ gareebaa upar ji khinjai daarree |

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਸਾ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਸਾੜੀ ॥੧॥ paarabraham saa agan meh saarree |1|

ਪੂਰਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥ pooraa niaau kare karataar |

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਰਾਖਨਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ apune daas kau raakhanahaar |1| rahaau |

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਪ੍ਰਗਟਿ ਪਰਤਾਪੁ ॥ aad jugaad pragatt parataap |

ਨਿੰਦਕੁ ਮੁਆ ਉਪਜਿ ਵਡ ਤਾਪੁ ॥੨॥ nindak muaa upaj vadd taap |2|

ਤਿਨਿ ਮਾਰਿਆ ਜਿ ਰਖੈ ਨ ਕੋਇ ॥ tin maariaa ji rakhai na koe |

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਮੰਦੀ ਸੋਇ ॥੩॥ aagai paachhai mandee soe |3|

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਰਾਖੈ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ॥ apune daas raakhai kantth laae |

ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥੪॥੯੮॥੧੬੭॥ saran naanak har naam dhiaae |4|98|167|

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ gaurree mahalaa 5 |

ਮਹਜਰੁ ਝੂਠਾ ਕੀਤੋਨੁ ਆਪਿ ॥ mahajar jhootthaa keeton aap |

ਪਾਪੀ ਕਉ ਲਾਗਾ ਸੰਤਾਪੁ ॥੧॥ paapee kau laagaa santaap |1|

ਜਿਸਹਿ ਸਹਾਈ ਗੋਬਿਦੁ ਮੇਰਾ ॥ jiseh sahaaee gobid meraa |

ਤਿਸੁ ਕਉ ਜਮੁ ਨਹੀ ਆਵੈ ਨੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ tis kau jam nahee aavai neraa |1| rahaau |

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਬੋਲੈ ਕੂੜੁ ॥ saachee daragah bolai koorr |

ਸਿਰੁ ਹਾਥ ਪਛੋੜੈ ਅੰਧਾ ਮੂੜੁ ॥੨॥ sir haath pachhorrai andhaa moorr |2|

ਰੋਗ ਬਿਆਪੇ ਕਰਦੇ ਪਾਪ ॥ rog biaape karade paap |

ਅਦਲੀ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ॥੩॥ adalee hoe baitthaa prabh aap |3|

ਅਪਨ ਕਮਾਇਐ ਆਪੇ ਬਾਧੇ ॥ apan kamaaeiai aape baadhe |

ਦਰਬੁ ਗਇਆ ਸਭੁ ਜੀਅ ਕੈ ਸਾਥੈ ॥੪॥ darab geaa sabh jeea kai saathai |4|

ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਦਰਬਾਰਿ ॥ naanak saran pare darabaar |

ਰਾਖੀ ਪੈਜ ਮੇਰੈ ਕਰਤਾਰਿ ॥੫॥੯੯॥੧੬੮॥ raakhee paij merai karataar |5|99|168|

ਗਉੜੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ gaurree mahalaa 5 |

ਜਨ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਨ ਮੀਠ ਖਟਾਨੀ ॥ jan kee dhoor man meetth khattaanee |

ਪੂਰਬਿ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ poorab karam likhiaa dhur praanee |1| rahaau |