Ang-101 50

ਦਯਿ ਵਿਗੋਏ ਫਿਰਹਿ ਵਿਗੁਤੇ ਫਿਟਾ ਵਤੈ ਗਲਾ ॥ day vigoe fireh vigute fittaa vatai galaa |

ਜੀਆ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲੇ ਸੋਈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਰਖੈ ॥ jeea maar jeevaale soee avar na koee rakhai |

ਦਾਨਹੁ ਤੈ ਇਸਨਾਨਹੁ ਵੰਜੇ ਭਸੁ ਪਈ ਸਿਰਿ ਖੁਥੈ ॥ daanahu tai isanaanahu vanje bhas pee sir khuthai |

ਪਾਣੀ ਵਿਚਹੁ ਰਤਨ ਉਪੰਨੇ ਮੇਰੁ ਕੀਆ ਮਾਧਾਣੀ ॥ paanee vichahu ratan upane mer keea maadhaanee |

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਦੇਵੀ ਥਾਪੇ ਪੁਰਬੀ ਲਗੈ ਬਾਣੀ ॥ atthasatth teerath devee thaape purabee lagai baanee |

ਨਾਇ ਨਿਵਾਜਾ ਨਾਤੈ ਪੂਜਾ ਨਾਵਨਿ ਸਦਾ ਸੁਜਾਣੀ ॥ naae nivaajaa naatai poojaa naavan sadaa sujaanee |

ਮੁਇਆ ਜੀਵਦਿਆ ਗਤਿ ਹੋਵੈ ਜਾਂ ਸਿਰਿ ਪਾਈਐ ਪਾਣੀ ॥ mueaa jeevadiaa gat hovai jaan sir paaeeai paanee |

ਨਾਨਕ ਸਿਰਖੁਥੇ ਸੈਤਾਨੀ ਏਨਾ ਗਲ ਨ ਭਾਣੀ ॥ naanak sirakhuthe saitaanee enaa gal na bhaanee |

ਵੁਠੈ ਹੋਇਐ ਹੋਇ ਬਿਲਾਵਲੁ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਣੀ ॥ vutthai hoeiai hoe bilaaval jeea jugat samaanee |

ਵੁਠੈ ਅੰਨੁ ਕਮਾਦੁ ਕਪਾਹਾ ਸਭਸੈ ਪੜਦਾ ਹੋਵੈ ॥ vutthai an kamaad kapaahaa sabhasai parradaa hovai |

ਵੁਠੈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ਨਿਤਿ ਸੁਰਹੀ ਸਾ ਧਨ ਦਹੀ ਵਿਲੋਵੈ ॥ vutthai ghaahu chareh nit surahee saa dhan dahee vilovai |

ਤਿਤੁ ਘਿਇ ਹੋਮ ਜਗ ਸਦ ਪੂਜਾ ਪਇਐ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹੈ ॥ tit ghie hom jag sad poojaa peiai kaaraj sohai |

ਗੁਰੂ ਸਮੁੰਦੁ ਨਦੀ ਸਭਿ ਸਿਖੀ ਨਾਤੈ ਜਿਤੁ ਵਡਿਆਈ ॥ guroo samund nadee sabh sikhee naatai jit vaddiaaee |

ਨਾਨਕ ਜੇ ਸਿਰਖੁਥੇ ਨਾਵਨਿ ਨਾਹੀ ਤਾ ਸਤ ਚਟੇ ਸਿਰਿ ਛਾਈ ॥੧॥ naanak je sirakhuthe naavan naahee taa sat chatte sir chhaaee |1|

ਮਃ ੨ ॥ mahalaa 2 |

ਅਗੀ ਪਾਲਾ ਕਿ ਕਰੇ ਸੂਰਜ ਕੇਹੀ ਰਾਤਿ ॥ agee paalaa ki kare sooraj kehee raat |

ਚੰਦ ਅਨੇਰਾ ਕਿ ਕਰੇ ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਕਿਆ ਜਾਤਿ ॥ chand aneraa ki kare paun paanee kiaa jaat |

ਧਰਤੀ ਚੀਜੀ ਕਿ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥ dharatee cheejee ki kare jis vich sabh kichh hoe |

ਨਾਨਕ ਤਾ ਪਤਿ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਪਤਿ ਰਖੈ ਸੋਇ ॥੨॥ naanak taa pat jaaneeai jaa pat rakhai soe |2|

ਪਉੜੀ ॥ paurree |

ਤੁਧੁ ਸਚੇ ਸੁਬਹਾਨੁ ਸਦਾ ਕਲਾਣਿਆ ॥ tudh sache subahaan sadaa kalaaniaa |

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦੀਬਾਣੁ ਹੋਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥ toon sachaa deebaan hor aavan jaaniaa |

ਸਚੁ ਜਿ ਮੰਗਹਿ ਦਾਨੁ ਸਿ ਤੁਧੈ ਜੇਹਿਆ ॥ sach ji mangeh daan si tudhai jehiaa |

ਸਚੁ ਤੇਰਾ ਫੁਰਮਾਨੁ ਸਬਦੇ ਸੋਹਿਆ ॥ sach teraa furamaan sabade sohiaa |

ਮੰਨਿਐ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਤੁਧੈ ਤੇ ਪਾਇਆ ॥ maniai giaan dhiaan tudhai te paaeaa |

ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਨੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਇਆ ॥ karam pavai neesaan na chalai chalaaeaa |

ਤੂੰ ਸਚਾ ਦਾਤਾਰੁ ਨਿਤ ਦੇਵਹਿ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥ toon sachaa daataar nit deveh charreh savaaeaa |

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਇਆ ॥੨੬॥ naanak mangai daan jo tudh bhaaeaa |26|

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥ salok mahalaa 2 |

ਦੀਖਿਆ ਆਖਿ ਬੁਝਾਇਆ ਸਿਫਤੀ ਸਚਿ ਸਮੇਉ ॥ deekhiaa aakh bujhaaeaa sifatee sach sameo |

ਤਿਨ ਕਉ ਕਿਆ ਉਪਦੇਸੀਐ ਜਿਨ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਉ ॥੧॥ tin kau kiaa upadeseeai jin gur naanak deo |1|

ਮਃ ੧ ॥ mahalaa 1 |

ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ॥ aap bujhaae soee boojhai |

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਸੁਝਾਏ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ॥ jis aap sujhaae tis sabh kichh soojhai |

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਥਨਾ ਮਾਇਆ ਲੂਝੈ ॥ keh keh kathanaa maaeaa loojhai |

ਹੁਕਮੀ ਸਗਲ ਕਰੇ ਆਕਾਰ ॥ hukamee sagal kare aakaar |

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਵੀਚਾਰ ॥ aape jaanai sarab veechaar |

ਅਖਰ ਨਾਨਕ ਅਖਿਓ ਆਪਿ ॥ akhar naanak akhio aap |

ਲਹੈ ਭਰਾਤਿ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥੨॥ lahai bharaat hovai jis daat |2|

ਪਉੜੀ ॥ paurree |

ਹਉ ਢਾਢੀ ਵੇਕਾਰੁ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥ hau dtaadtee vekaar kaarai laaeaa |

ਰਾਤਿ ਦਿਹੈ ਕੈ ਵਾਰ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥ raat dihai kai vaar dhurahu furamaaeaa |

ਢਾਢੀ ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਖਸਮਿ ਬੁਲਾਇਆ ॥ dtaadtee sachai mehal khasam bulaaeaa |

ਸਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਾਲਾਹ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ ॥ sachee sifat saalaah kaparraa paaeaa |

ਸਚਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਆਇਆ ॥ sachaa amrit naam bhojan aaeaa |

ਗੁਰਮਤੀ ਖਾਧਾ ਰਜਿ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥ guramatee khaadhaa raj tin sukh paaeaa |

ਢਾਢੀ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥ dtaadtee kare pasaau sabad vajaaeaa |

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੨੭॥ ਸੁਧੁ naanak sach saalaeh pooraa paaeaa |27| sudh